Mən imanı cəza qorxusu, duası isə səcdə etməkdə olanlardan deyiləm. Necə dua edirəm? Gül çiçəyə baxıram, ulduzlara tamaşa edirəm və yaradılanın gözəlliyinə, nizamına beyran qalıram. Yaradanın ən ali, şah əsəri olan insana, onun biliyə aclıq hiss edən beyninə, sevgiyə susamış ürəyinə, duyğularına, yenicə oyanmış və ya artıq doymuş bütün hisslərinə heyran oluram.
Susuzluqdan yanan bir adam özünü bir bulağa çatdırıb bu bulaqdan bir itin, bir qoyunun, yaxud bir donuzun su içdiyini və suyu bulandırdığını gördükdə necə bir xoşagəlməz hiss duyardısa, Vronskidə belə bir hiss duydu.
Vroniski özünü şah kimi hiss edirdi, ona görə yox ki, Annada təsir buraxdığına əmin idi, ona görə ki Annanın bağışladığı təsir ona xoşbəxtlik və qürur verirdi.