Musab
@Kemda2
Herkes oturabilir. İhtiyar bir kadın oturabilir. Bir korkak oturabilir... Ayağa kalkmak için erkek olmak gerekir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Birçok insan dayanıksız ve duyarlı hissettiği alanlardan kaçar. Kusurluluk şemanız varsa, Brandon gibi, hiç kimsenin size yaklaşmasına izin vermeden, yakın ilişkilerden tamamıyla kaçınabilirsiniz. Başarısızlık şemanız varsa, işten, okulla ilgili işlerden, terfiden, ya da yeni projelerden kaçınabilirsiniz. Eğer Sosyal İzolasyon şemanız varsa, gruplar, partiler, toplantılar, fuarlardan kaçınabilirsiniz. Bağımlılık şemanız varsa, bağımsız olmanızı gerektirecek tüm durumlardan kaçınabilirsiniz. Halka açık yerlere yalnız gitme korkunuz olabilir.
Kaçmanın yaşam tuzaklarımızla başa çıkmanın bir yolu olması do ğaldır. Bir şema tetiklendiğinde, olumsuz duygularla dolarız - üzüntü, utanç, kaygı ve öfke. Bu acıdan kaçmaya çalışırız. Ne hissettiğimizle yüzleşmek istemeyiz, çünkü bunu hissetmek çok acı vericidir.
Kaçmanın dezavantajı şemamızın üstesinden hiç gelemeyişimizdir. Gerçekle yüzleşmediğimiz için tıkanır kalırız. Sorun olarak kabul etmediğimiz şeyleri değiştiremeyiz. Onun yerine, aynı yıkıcı davranışlara devam ederiz. Acı hissetmeden yaşamımızı sürdürme çabası içinde, bize acı veren şeyleri değiştirme şansımızı da kaybederiz.
Kaçtığımızda kendimizle bir pazarlığa gireriz. Kısa vadede sıkıntı hissetmeyecek, ama uzun vadede bundan yıllarca kaçındığımız için sonuçlarının acısını çekeceğiz. Kaçtığı sürece Brandon en çok istediği şeyi asla yaşamayacak - sevmek ve kendisini gerçekten tanıyan biri tarafından sevilmek. Sevgi, çocukluğunda Brandon'dan esirgenen bir şeydi. Kaçma ile duygusal yaşamımızdan vazgeçeriz. Hissetmeyiz. Gerçek zevk ve acıyı deneyimlemeyecek şekilde donuk dolaşırız. Sorunlarla yüzleşmekten kaçındığımız için, genellikle çevremizdekileri incitiriz. Alkol ve uyuşturucu gibi bağımlılıkların korkunç sonuçlarıyla da yüzleşmek durumunda kalınız.
Alex, aynı yatakhanede kalan bir kızla çıkmaya başladı. Kız onu sürekli eleştiriyordu. En iyi arkadaşı da aynı şekilde davranıyordu. İnsanların eleştirel olduğu hakkındaki düşüncesi genellikle doğrulanıyordu.
TERAPIST: Niçin kendini bu kadar eleştiriyorsun?
ALEX: Sanırım başkalarına fırsat vermeden kendim yapmak istiyorum bunu.
Kendinizi ifade etmenizin kısıtlı olduğunu gösteren üç işaret vardır: İlki, sizin diğer insanlara karşı aşırı uyumlu olmanızdır. Siz her zaman başkalarını memnun edersiniz, hep başkaları ile ilgilenirsiniz. Tıpkı bir kurban gibi kendinizi başkalarının ilgisinden mahrum bırakırsınız. Çevrenizdekileri acı çekerken görmeye dayanamazsınız ve onlara yardım etmek için durmadan kendi arzularınızı feda edersiniz. İnsanlar için o kadar çok şey yapabilirsiniz ki, bu durum suçluluk duymalarına neden olabilir. Verdikleriniz takdir edilmediğinde zayıf, pasif ve gücenmiş hissedebilirsiniz. Diğer kişilerin ihtiyaçlarına çok fazla anlayış gösterirsiniz.
Bu alanda sorunlarınız olduğunu gösteren ikinci bir işaret sizin aşırı derecede engellenmiş ve kontrollü olmanızdır. İşkolik olabilirsiniz. Bütün hayatınız işinizin çevresinde döner. İşiniz kariyeriniz veya herhangi başka bir şey olabilir. Her zaman mükemmel derecede güzel gözükmek için veya her şeyi mükemmel derecede temiz ve düzenli tutmak için veya her zaman her şeyi mükemmel derecede düzgün ve doğru şekilde yapmak için çalışabilirsiniz.
Duygusal olarak düz olabilirsiniz. Hayatınızda doğallık yoktur. Olaylara verdiğiniz doğal tepkileri bastırırsınız. Bunun nedeni ya diğer insanların isteklerini yapmak zorunda olduğunuzu hissetmenizdir (Boyun Eğicilik şeması) ya da mümkün olmayacak kadar yüksek olan bazı standartlara göre yaşamanızdır (Yüksek Standartlar şeması). Ken- di hayatınızın tadını gerçekten çıkaramadığınızı hissedersiniz. Hayatı- nız kasvetli ve neşeden yoksundur. Bir şekilde siz kendinizi eğlence, rahatlama ve zevkten yoksun bırakırsınız.
Kendini İfade Etme'deki sorunu gösteren üçüncü belirti aşırı derecede ifade edilmeyen bir öfkeye sahip olmaktır. Kronik bir kızgınlık içeride bir yerde kaynar ve neredeyse sizin
Carlton'ın kimliği çok önemli değildi. Ebeveyni onu kendi amaçlan için kullanıyordu. Ebeveynini kızdırmamak veya depresif yapmamak için kendi ihtiyaçlarını geriye atmayı öğrendi. Çocukluğu zalim bir or- tamda özveriyle geçti. Carlton duygularını "Kendimi hiç çocuk olma- mışam gibi hissediyorum" şeklinde tanımlıyor.