Kenan Kaya
@Kenan007
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Ben geçmişten geliyorum," dedi. "Biz o zamanlar bambaşka bir çağın hayalini kurardık. Benim zamanım adeta düşler çağıydı. Yeni başlangıçların, asil umutların çağıydı. Dünya genelinde köleliğe son vermiştik. Dünyanın her yerine savaşların son bulabileceği umudunu yaymıştık. Tüm erkeklerin ve kadınların, özgürlük ve barış içerisinde yaşayabileceği bir dünyanın hayalini kuruyorduk. Ne oldu bizim bu umutlarımıza? İki yüz yıl sonra insanlık nasıl bu noktaya geldi?"
"Büyük şehirler, büyük güçler... Ve düşlerimizin çok ötesinde muazzam bir ihtişam...
Bizim bütün arzularımıza, bütün çabalarımıza rağmen karşıma çıkan bu oldu. Peki ya insanların günlük hayatları? Her zaman olduğu gibi çalışanlar için hayat hiç de kolay değil. İnsanlar bir cenderenin içine sıkıştırılmış. Güç ve onun kaynağı olan servet yaşamın merkezinde. Ömürler boşa harcanıyor. Eski inançlar zayıflamış ve biçim değiştirmiş. Yeni inançlara gelince... Gerçekten de inanmaya değer bir şeyler var mı bu dünyada?" "İyilik ve merhamet," dedi.
"Güzellik ve güzel olana yönelen aşk! Çaba, adanmışlık... Ben nasıl kendimi sizlere adamışsam, siz de kendinizi insanlığa adayın. Tıpkı Hıristiyanların kendilerini Hz. İsa'ya adamaları gibi... Bunu anlayıp anlamamanızın bir önemi yok. Yüreğinizin bir köşesinde bunun doğru olduğunu biliyorsunuz. Size hiçbir şey için söz veremem. Hiçbir şeyi garanti edemem. Yalnızca şunu söyleyebilirim ki, inancım tamdır. Ve şunu bilin cesaretle yoğrulmuş bir inançtan daha büyük bir güç yoktur bu dünyada."
"Bir şeyleri değiştirebilen insanlar, canavarlarla yüzleşmek zorunda kaldıklarında kendileri için değerli olan her şeyi bir kenara atabilen insanlardır. Hatta insanlıklarını bile geride bırakabilirler. Hiçbir şeyi bir kenara atamayan biri... asla başaramayacaktır. herhangi bir şeyi değiştir."
Alıntı_
Panoptikon, İngiliz filozof ve toplum kuramcısı Jeremy Bentham'ın 1785 yılında tasarlamış olduğu hapishane inşa modelidir. Tasarımın konsepti gözetlemeye izin verir. Şöyle ki; bütünü (pan-) gözlemlemek (-opticon) anlamına gelen bu tasarım birkaç katlık tek odalı hücrelerden oluşan bir halka üzerine kuruluydu. Her hücre bu halkanın iç kısmına açıktı ve halkanın dış cephesindeki duvarda birer pencere vardı. Halkanın ortasında mahpuslardan tamamen saklanmış konumdaki gözlemcilerin kaldığı bir nöbet kulesi yer almaktaydı.
Panoptikon'un temelinde yatan ilke, tek odalı hücrenin içindeki sakine saklanacak hiçbir yer bırakmaması, buna karşılık dış cephedeki duvarın penceresinden gelen dış ışığın kuledeki nöbetçilere mahpusun her hareketinin bir silüetini izleme olanağını sağlamasıydı. Bentham'ın yaklaşımına göre, gözlemlenen her yanlış davranışının ceza getireceğini bilen, ama davranışlarının aslında ne zaman gözlemlendiğini bilmeyen mahpusun, aklını başına toplayarak her zaman izleniyormuşçasına davranmaktan başka seçeneği yoktu. Böylece mahkûm bizzat kendi hareketlerini kollamak durumunda kalacaktı.[1]
Bentham, Panoptikon'u "bir üst aklın, gücü elde etmesinin yeni bir modeli" olarak ifade etmiştir.[2]
Vikipedi
tr.m.wikipedia.org/wiki/Panoptikon#