Düşüşüm çok hızlı oluyordu. Hayallerden kurduğum, gerçek olmayanlardan kurduğum, üzerinde durduğum dağın yıkılması o kadar çabuk oluyordu ki, düşüşün hızından kulaklarım tıkanıyordu. Sorular. Yanıtlar. pişmanlıklar çığ gibi kovalıyorlardı beni, yamaçtan aşağı koşarken düşe kalka, düştükçe büyüyordum. Düştükçe olgunlaşıyordum. Düştükçe yirmi dokuz yaşında biri oluyordum. Kendimden nefret etmem gerekirdi, dikiş izlerini takip etmem yeterdi!..
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hayatı yok etmenin zamanı asla gelmez, çünkü bir saat sonra yaşayacaklarını bilemeyecek kadar insansındır...
Ben hataydım. Altı milyarda bir gelen hata! Hazırdım iade edilmeye. Doğduğum günkü kadar temiz ve boş bir zihinle. İlk günkü gibi!
Her şeyi bildiğim için vasiyetimde tek bir cümle olacaktı ;
"beni yüzüstü gömün. Çünkü yeterince gördüm!
Kimse uyandırmasın kimseyi. Herkes mutlu uyurken, en kötü kabus bile iyidir hayatın kendisinden.