Kenan
@KenanCicekoglu
Öğretmen
Lisans
Erzurum
1991
109 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitap yazım yanlışları ile başladı. Bu durum tedirginlik versede ilerleyen sayfalarda olay anlaşıldı.
Kitabın kahramanı Charlie, zihinsel engelli birey. Ve bu sebeple ailesi tarafından dışlanmış. Hatta terk edilmiş. Özellikle annesinin beğenisini kazanmak için zeka seviyesinin yüksek olmasını hayal ediyor .
Fare Algernon ile yapılan deney Charlie üzerinde de deneniyor. Deney başarılı olsa da sürekliliği olmuyor.
Zihinsel engelli Charlie, dahi Charlie ve en sonuda yine zihinsel engelli Charlie döngüsünde akıp giden bir kitap.
Eser akıcı bir şekilde ilerliyor. Özellikle bilgisizlik ile yapılan mücadeleyi etkili bir şekilde anlatıyor. Ve bir toplumun gelişimi ancak bilgi ile dolayısıyla da okuma ile olacağını anlatıyor. Mesleğimle mi ilgili bilmiyorum ama okurken çoğu yerde empati kurabildim.
Ayrıca eserde hümanizm oldukça baskın. Göç eden, Yunanistan'da yaşayan vatandaşlarımızın köklerine karşı duydukları özlem de işlenmiş. Yunanistan ile Türkiye arasında bir dostluk köprüsü oluşturuluyor.
Türkiye de 1980 yılında yaşanan olayları yazarımız kendine has üslubu ile anlatmış. Olay örgüsü, dili ve akıcılığı ile kendini okutan bir kitap oldu.
Dipnotlar ile olaylar anlatılsa bile yer yer "yok artık bu gerçek değildir" diye düşündüğüm oldu. Çünkü ABD ajanları her yerde... Askeriye, polis, devlet yetkilileri, ülkü ocakları...
O günler de bu günler gibiymiş onu fark ettim. Yine dini alet ederek birilerini kullanmışlar. Fetö 1980 de oluşmaya başlamış. Hemde Kenan Evren sayesinde! Dinin yanına birde ırksal çatışma eklenince düşman devletler iyice amacına ulaşmış.
( CIA ajanlarının yüzsüzlüğü, bizdekilerin akıl tutulması sinirlerinizi gerebilir. Dikkat edelim)
Zülfü LİVANELİ yine beni şaşırtmadı. Kitabı büyük bir zevk ile okudum.
Her birimizin zihnin de beliren deniz, orman, kuş seslerinin oluşturduğu bir ütopyası vardır. Bu kısa ama etkili kitapta böyle başladı. Ama burası dünya idi her şey yolunda gidebilir mi? Elbette gitmedi. Bir gün bir diktatör bu ütopyayı keşfetti. " Demokrasi" kelimesinin anlamını kendine lehine çevirdi. Yapmacık demokrasisi ile bu ütopyayı tarumar etti.
Ama umutların temsilcisi olan çocuklar yeniden ütopyayı kurmaya niyetli ve harekete geçtiler.
Keyifli okumalar dilerim.
