Kendimsiben
@Kendimsiben
15 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sopa ve diş kanunlarına tabiyken öyle gelişti ki Buck, artık kanunlar bile geçerliliğini yitirdi onun için. Buck’ı okurken doğamız hakkında düşündüm. Doğamız bizi neye çağırıyorsa acaba -ne yaparsak yapalım- sonunda o çağrının peşinden mi gideriz?
Okuması keyifli bir kitaptı.
Reklam
Kıyamet sonrası senaryoları çok seven biri (Terminatör favorim) olarak kitaba bayıldım. Bu kitapta insanlığın muazzam uygarlık seviyesi sonrasında bile ilkel dürtülerine geri dönüşünü anlatmış Jack London. Ortalama 100 yıl sonrası için yazılan Kızıl Veba’yı sanki yakın bir zamanda yazılmış gibi okudum, ileri görüşlü bir eserdi ve çok keyifliydi.
Taşranın bireyi eziciliği, otoritelerin çatışmalarının ekonomik gücün etkisiyle yakınlaşmaya dönüşmesi, basit (hatta yobaz) düşüncelerin duyguların önüne geçişi, duyguları ezişi gibi konuları içeriyor kitap. Sabahattin Ali kısa kısa betimlemeler yoluyla konular üzerinde açıklamalar yapıyor fakat bu konuları deneyimleme şansını büyük ölçüde okura bırakıyor.
1900’lü yılların atmosferinde bir bireyin kayboluşu, kendini araması, aradığının ne olduğunu bilmemesi ve kendisine aradığına en yakın duyguları hissettiren insana hayat dolu gözlerle bakması onu felakete sürüklüyor. O yıllardaki toplumsal oluşumu anlamlandıramıyor Yusuf. Hisleri kitapta derinlemesine analiz edilmese de kaybolmuşluğu hissediyoruz. Ailesinin ölümüyle başlayıp eşinin ölümüyle son bulan kitapta, Yusuf karakterinin hep kayıp hep yetim kalması gerekiyordu bir şeyleri yansıtmak için sanki.
Daha küçük yaşlarda okusaydım muhtemelen pek hoşuma gitmeyecek bir kitaptı ama insan büyüdükçe toplumun, fikirlerin, otoritelerin, yalnızlığın farkına vardıkça ve anlamaya çalıştıkça bu kitap daha anlamlı gelir.
4 kız kardeşin fikirlerinin, davranışlarının ve olaylara bakış açılarının zamanla iyiye evrilmesini anlatıyor kitap. Kitabı çok severek okudum. İç ısıtan bir kitaptı benim için. Dili sadeydi ve aktı gitti. Devam kitaplarını okumayı, filmini de izlemeyi düşünüyorum.
Kitabın dili sadeydi, uzun betimlemeler yoktu fakat etkileyiciydi benim için çünkü kitaptaki duyguları tadabildim. Kitabı çok beğendim. Bir çırpıda bitirdim. Olay geçişleri arasında küçük doğa olaylarının betimlemelerin olması bana özelde ne yaşanırsa yaşansın, hayatın bizle veya bizsiz akıp gittiğini hatırlattı. Küçük ama güzel dokunuşlardı gerçekten. Burada kendime notumsa “ne olursa olsun bu hayat akıp gidecek ve yaşamaya devam edeceğim” oldu.
Arkadaşlık bazen yapmak istemediklerini yapmana sebep olur. Ne kadar acı olsa da bazen sınırlı seçenek arasında en iyisi budur. Umutların sınırlı olduğu bir hayatı yaşayanlar elindeki en iyi seçenekleri kullanmak zorunda kalır. George ve Lennie’nin trajik hikayesi tam da bunu anlatır. George, arkadaşı Lennie için sınırlı bir hayat sürdürür ve kendi çapında sınırsız bir hayat olarak gördüğü fakat özünde sınırlılıktan doğan bir yaşamın hayalini kurar. Bu yaşam başkalarına da umut olmuştur. Bu umut tüketilmemek üzere saklanmalı, korunmalı ve yaşanmalıdır. Lennie trajik bir olayın kurbanı olunca bu umut geride kalanların olmuştur artık. Lennie öyle ya da böyle ölecektir: ya acı çekerek ya da bir anda. Acı çekmesi arkadaşı George’un istemediği bir şeydir şüphesiz. George bir şeyi yapmak zorundadır: Curley onu bulmadan Lennie’yi öldürmek ve acı son gerçekleşir. George, Candy ve Slim hariç kimsenin yaşanan acının farkında olmaması ise insanların aslında ne kadar yalnız olduğunu hatırlattı bana. Acı tek kişilik yaşanıyor. Seçimlerimizin sonucunu tek başımıza üstleniyoruz. Hayalleri yıkılmasa da George’un, artık eskisi gibi olmayacaktır.
Reklam