Sevmek ne kadar doğalsa ayrılmakta o kadar doğaldır sadece bunu kendimize yediremeyiz . Bana nasıl bunu yaptı , beni hiç sevmedi mi, bize nasıl kıydı gibi cümleler hep aklımızda dönüp dolaşır ama zaman geçtikçe aslında o kadar acıtmadığını, düşündüğümüz kadar büyük bir olay olmadığını ve gerçekten normal bir şey olduğunu fark ederiz. İlk başta ne kadar zor olsa da sonradan alışırız istesekte istemesekte.
Evet bazen geçmişimiz acı verici, başarısız, mutsuz, kayıplar yaşadığımız zamanlar haline gelebilirler bundan kaynaklı geçmişimize takıntılı hale gelip geleceğimize dikkat etmeyebiliriz. Bazen geçmişin, yaşanması gereken olaylar bütünü olduğunu unutup kendimizi suçlu bulabiliriz. Bu şekilde olan düşünceler zamanla üzerimizde ağırlık yapmaktadır fark etmesek bile zamanla bu artmaktadır ve en sonunda bu birikim artık dışarı atılamaz hale gelir ve bize zarar verir iste o zaman bir şeyleri anlamaya başlarız ama bize zarar geldikten sonra anlasak ne değişir ki? O kadar zaman kendimizi üzmemizi, yıpratmamızı, sevmememizi geri getirebilir mi? Kendinize daha fazla zarar vermeden fark edin. Hiçbir şey için geç değildir kendinizi sevin.🩶