Ayşegül kireç
@Kerc
İnsan niçin yaşadığını bilmezse günü gününe yaşamakla kalıyor; günün geçmesini, gecenin gelmesini beklemekten başka zevk olmuyor. Bugün nasıl yaşadım sorusuna cevap vermeden uykuya dalıyor, ertesi gün gene aynı hayat.
Reklam
Anne babalar uysal, her şeye boyun eğen; hiç sözlerinden dışarı çıkmayan çocuklarından övgü ile bahsederler. Yaramazlık yapan, söz dinlemeyen, inatçılık eden, duygularını (sevincini ve kızgınlığını ) açıkça dile getiren çocuklarından yakınır ; onları uslandırmak ve kendilerine itaat ettirmek için baskı uygularlar.
Çocuklarının kendilerini dinlemediğinden yakınan anne babalar onlara dinleme konusunda iyi örnek olmamışlar demektir. Çocuklar dinlemesini aile büyüklerinden öğrenirler. Eğer aile büyükleri çocukları dinliyor, onların sevincini ve acısını paylaşıyor, duygularını açıkça dile getirmesine izin veriyor ise ;çocuklar da büyüklerini dinleyeceklerdir. Çocukları adam yerine koyup kuralların sebebi açıklandığında onlara kendilerini savunma hakkı verildiğinde, denemelerine fırsat verildiğinde kurallara uymasını ve itaat etmesini öğreneceklerdir.
Ailede ve toplumda değişime kapalı "bağnaz"insanlar şiddete yatkın kimselerdir. Tarihe mal olmuş diktatörlerin, zalimlerin ve yöneticilerin ortak özelliği tartışmaya kapalı olmalarıdır. Baskı rejimlerinde diktatörün veya dikta sınıfının özelliklerini belirlediği bir (vatandaş )insan tipi vardır. Bu tipe uyan insanlar normal, diğerleri anormaldir. Tek tip insanın amaçlandığı dikta rejimlerinde yeni buluşlar ve Medeni gelişmeler olmaz.
Şunu bilmenizi istiyorum: Kendinizi geliştirmezseniz çocuğunuzu da geliştiremezsiniz. Önceliğiniz kendinizi keşfetme ve geliştirme olmalıdır. Çocuğunuzun hayatındaki en güçlü rol model, en güçlü tanıksınız. Güçlü bir tanık olarak siz çocuğunuza inanırsanız çocuğunuz kendisine inanır, çocuğunuz kendisine inanırsa zaman içinde herkes çocuğunuza inanır.
Reklam