bana iyiyle kötünün insanın içinde aynı anda nasıl yaşayabildiğini gösterdi Her kardeşte kendimden bir parça buldum; inanç, öfke, şüphe ve vicdan sürekli çatışıyor. Okurken sadece bir aile hikâyesi değil, insan olmanın ağırlığını hissettiriyor resmen Yer yer yorucu ama çok gerçek. Bitirdiğimde kesin olarak şunu düşündüm: insanın en büyük savaşı başkalarıyla değil, kendi içiyleymiş bunu anladım.
Çocukları sever misin, Alyoşa? Sevdiğini biliyorum, niçin yalnız onları ele almak istediğimi anlarsın. Yeryüzünde acı çekmeleri elbette babalarının yüzündendir; elma yiyen babaları yüzünden ceza görüyorlar… Ama bu öteki dünyadan gelme, yeryüzünde insan yüreğine tamamıyla yabancı bir görüştür. Bir suçsuzca, hele bu derece masum bir yaratığa başkasının günahları ödetilemez! İstersen bana hayret et Alyoşa, ben de çocukları çok severim.
Fyodor DostoyevskiKaramazov Kardeşler