Çocukluğundan itibaren hem Tanrı’yı hem de insanları anlamaya çalışan, ama hiçbirine tam olarak ait olamayan Musa, hayatı boyunca hem içindeki seslerle hem de dış dünyanın acımasızlığıyla mücadele eder. Dinselliğin, suçluluğun ve deliliğin iç içe geçtiği bir dünyada, Musa giderek kendi gerçekliğini yitirir.Roman boyunca okur, Musa’nın zihninin içine girer — onun Tanrı’yla konuşmalarına, kendini ve dünyayı sorgulamasına tanık olur. Mine Söğüt bu karakter üzerinden şu soruları derinleştirir: -İnanç gerçekten huzur mu verir, yoksa insanın deliliğini mi besler? -Herkes kendi Tanrısını mı yaratır, yoksa “başkalarının tanrısına” mı taparız? Roman, Musa’nın içsel çöküşüyle birlikte toplumun, dinin ve insanın içindeki ikiyüzlülüğü de gözler önüne serer. Sonunda Musa’nın hikayesi, bir delilik hikayesinden çok, insanın anlam arayışının trajedisine dönüşür.