Nasıl elmas ve kömür aynı hammaddeden geliyorsa, bu çifte kader de aslında bir olsa da bu iki yazar için farklı sonuçlar doğurur. Wilde hapisten çıktığında bitmiş haldedir. Dostoyevski içinse çıkışı, yeni bir başlangıçtır. Wilde aynı kızgın korlar içinde değersiz bir çamura dönüşürken, Dostoyevski'ye pırıl pırıl bir sertlik kazandırır. Wilde karşı koyduğu için âdeta bir köle gibi şiddetle cezalandırılırken, Dostoyevski kaderine duyduğu sevgiyle, ona galip gelir.