Padişahım, insanlardan bazıları sırf akılla uğraşıp meleklesmiştir, safi nur olmuştur. Bunlar peygamberler ve velilerdir. Ümit ve korkudan kurtulmuşlardır. Bazıları ise kendilerini şehvete kaptırmış ve hayvanlaşmışlardır. Peygamberler de huzurludur, hayvanlar da... Onların canını hiçbir şey sıkamaz. Ama Padişahım, keşmekeş içinde kalanlara ne demeli? Bunlarda hem akıl vardır hem şehvet. Bu yüzden de sürekli üzüntü, kuşku, keder, vesvese içinde yaşarlar ve hiçbir şeyden hoşnut kalmazlar.