Artık çocuk olmadığımı biliyordum ama "yetişkin" de değildim. Çocukluğun neşeli umursamazlığı ve yetişkinliği acısı ile hayal kırıklığı arasında asılı kalmıştım.
Maalesef bende hayır diyemeyenler kulübünün bir üyesi olduğumun farkındalığını yaşayarak okudum kitabı ve çoğu zaman bu farkındalık bana acı çektirdi.. Bundan sonraki yaşamımda insanlarla ve hatta kendimle olan ilişkimi daha bilinçli yaşayacağıma vesile olacak olmasına mutluyum.
Çocukluğunda yeterince sevgi görmemiş yetişkinler için kendileri dışında herkes hatalıdır, düzeltilmesi gereken hep başkalarıdır , kendileri daima haklıdır. Dünyayı suçlayıcı bu tavırlarının temelinde sevilme ve kabul görme ihtiyacı vardır.