Şah, Gülizar Begüm'e bakınca devleti, Bihruze'ye bakıca insanı görüyordu. İnsan sevgili idi ama devletsiz şah olunmazdı. Gülizar Begüm devletin devamı, Taçlı ise mutluluğun adıydı. Bir şah mutluluktan uzak olabilirdi ama devletsiz şah olunmazdı...
Çaldıran bir mahşerdi ve yalan hesaplar alınıyor, sahici olmayan hesaplar veriliyordu. Hayat ile ölüm arasındaki pazarlıkta canlar satılıyor; alan niye aldığını, veren niye verdiğini artık bilmiyordu...
Göklerde, yerlerde ve ikisi arasında ne varsa sevgiyle vardır. Gökler sevgiyle dönerler, yıldızlar sevgi sayesinde yerlerinde durabilirler. Tıpkı kalbimizdeki sevgi yıldızları gibi...Bu yüzden dış yerine içi,suret yerine ruhu sevmek gerekir.