Kadriye Gencer Keyfiyet Hanım
@KeyfiyetHanim
kitapyurdu.com/kitap/keyfiyet-...
Keyfiyet Hanım’ın yazarı. Seyhan Livaneli, Orhan Kemal, Yaz Dostum, Tanpınar yarışmalarında ödüller aldı. Halen hikâye yazmayı sürdürmektedir.
Öğretmen
Master
Bursa
Boğazlıyan, 13 Mayıs
357 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Bir kadının varlığı, kendi kendine yetmezmiş bu dünyada. Onu kanıtlamak gerekirmiş...
Kadriye Gencer Keyfiyet Hanım
Canım hocamın kitabı. Müthiş bir eser❤️
Reklam
O zaman bu huzursuz hal, neden?
“ Şu yeryüzünde herkesin süreceği bir tarla vardır. “
Kadriye Gencer Keyfiyet Hanım
“ Herkes, kendi tarlasının girdisi çıktısı ile uğraşsa, işlerin çoğu düzelir. Gelgelelim, bizler, başkalarının tarlalarına burnumuzu sokmayı, kendi toprağımızı ekip biçmekten yeğ tutuyoruz,” da diyor.
Bugün spora gitmeden önce, "Hazır vaktim varken şu parkta biraz oturup kitap okuyayım," kedileri seveyim dedim.Çimlerin üzerine yerleştim. Kulağımda radyoda alakasız bir şekilde Bayhan "Tiryakinim"çalıyor. Kendimi şarkının tuhaf hüznüne ve kitaba kaptırmışken gözüm ileride yakan top oynayan çocuklara takılıyor kendi dünyamla baş başa takılırken ...O çocuklardan biri koşarak kan ter içinde tam yanıma geldi gözlerimin içine bakarak garip bir heyecanla "Abla bir kişi eksiğiz sadece top atar mısın?" dedi ..Yemin ederim sanki gizliden gizliye bu anı bekliyormuş gibi hiç düşünmeden, tek bir hamleyle kulaklığı kulağımdan çıkarıp kitabın üstüne bıraktım ve fırladım yerimden. Kendimi o yeşilliğin, çimlerin içine nasıl attım bilmiyorum .
Meğer gerçekten o heyecanı yaşamak için oturduğum o kasıntı, ciddi yetişkin hallerimden vazgeçip en dibe, o çocukluk zeminine inmem gerekiyormuş.Oyuna girdiğim an bende ipler koptu zaten. Şarkı falan sustu artık, parkın kendi sesi var. Sanki dünya kupası finalindeymişiz gibi bir heyecan... Elimde plastik top, yeşilliklerin üzerinde sağa sola kaçışan çocuklar, arkadan "Abla hadi at!" diye bağıran o ufaklıklar...her topu fırlatışımda kalbimin boğazımda attığını hissediyordum. Uzun zamandır içimde böyle saf, deli gibi bir heyecan hissetmemiştim.Oyun bitti kaldırama oturup birer meybuz yedik çocuklar bana da almışlar.:)) Nefes nefese banka, kitabımın ve kulaklığımın yanına geri döndüm. Yüzümde aptal bir gülümseme, kalbim küt küt atıyor... Şöyle bir etrafımdaki ağaçlara, yeşilliğe bakıp şunu düşündüm:Biz bu koca yaşlarımızla, güya çok önemli olan şu hayatta; bizi gerçekten yaşadığımızı hissettiren anların bu kadar küçük ve masum olması normal mi ya bu kadar basit mi ? Mesela kalabalık bir cadde burnuna gelen o tanıdık parfüm kokusu , ya da
Kadriye Gencer Keyfiyet Hanım
Ne güzel bir hadi yaşanmış. Kalk da coşalım asla kaçırılmamalı. Bravo✨
Daha iyi sürdürebilmek için durulur bazen
“ Yolda durulmaz. Bir hikayenin ortasında da…“
Kadriye Gencer Keyfiyet Hanım
Bir soruyla bitti kitap. Sorular bitmez diye belki.
Mecalsizlik
“Mutsuzluk ait olmamaktır Subala. Yaşadığın yere, birlikte yürüdüğün insana, bedenine, işine, eşine ait olmadığını bil- mek tek başına mutsuzluktur. Bir solucan gibi içime büzüşerek, olan canımı parçalarıma dağıtarak, ait olmadığım bir hayatı yaşamaktan yoruldum ve öyle bir yere vardım ki bırak mutlu olmayı, artık mutsuz olmaya bile hâlim yok Subala'm.
Kadriye Gencer Keyfiyet Hanım
Sayfayı tümden yazasım geldi. Çok iyi. Okumak lazım bu kitabı.