Anarın yaradıcılığından oxuduğum ilk əsər - Ağ Qoç, Qara Qoç
Əsər Məlikməmməd nağılı əsasında yazılıb. Lakin bura da Məlik adi bir jurnalistdir, hadisələr isə tamamilə Azərbaycanla bağlıdır. Əsər iki hissədən ibarətdir. Ağ qoçun Məliyi ağ günlü Azərbaycana aparması birinci hissədir. Burada Azərbaycan xoşbəxtdir, azaddır, mədəniyyətini, tarixini, adət-ənənəsini ən üstün səviyyədə nümayiş etdirir.
İkinci hissə isə Qara qoçun Məliyi qara günlü Azərbaycana aparması ilə başlayır. Burada Məlik öz yurduna həsrətdir, çünki Azərbaycan paramparçadır. Bakı üç zonaya bölünmüşdür.Birinci zona BEHİŞTİ BADU KUBƏ, ikinci zona BAKI KOMMUNALI, üçüncü zona isə BAKU SİTİ adlanırdı.Eyni millət bir-birinə düşməndir.
Qarabağ uzun əsrlik radiasiyaya məruz qalmış, Mingəçevir stansiyası partladılmış, əhali tamam dağılmışdır. Ortada nə Azərbaycan dili nədə Azərbaycan mədəniyyəti qalmışdır...
Əsərdə müəllifin bir sıra mövzulara toxunduğunu düşünürəm. Məsələn, əsərin ikinci hissəsində Məliyin qızı Burla deyirki atışma başlayan gün yandakı küçəyə keçmək belə yasaq oldu, anam, qardaşım işdən evə qayıda bilmədilər və beləliklə hərəmiz bir zonaya düşdük. Burada Azərbaycanın yarı bölünməsinə, insanların öz doğmalarından bir anda ayrı düşməsi məsələsinə toxunulmuşdur.
Bundan başqa mövzulara da işarə olduğunu düşünürəm. Kor-Koranə, zorla şəxsiyyətə pərəstiş, din adı altında insanların hüquqlarının yox sayılması, Avropalaşmaq, müasirləşmək adı altında Azərbaycan mənəviyyatının, mədəniyyətinin məhv edilməsi və s. mövzulardan bəhs olunmuşdur.
■ Ağ Qoç, Qara Qoç əsəri mənə iki əsəri - "1984" və " Anamın Kitabı" əsərini xatırlatdı, oxşar mövzular...