Z.M
@Khamzeli_kzh
Kitab qrupumuz 
Mir.az
Mir.az
Rövşən Abdullaoğlu'nun ikinci kitabıdır ki, heç yorulmadan, zamanın getməsini hiss etmədən bitirdim. Bu kitab bəzən güldürdü, bəzən ağlatdı. Kitabdan bir daha başa düşdüm ki, sevən insan sevdiyinin pis halında onu tərk etməyə deyil, onu öncəkindən daha çox sevməyi bacaran biridi. Sevməyi hər kəs bacarar amma bu cür sevməyi məncə çox insan bacara bilməz. Eynən düşmən qanından olan birini sanki öz övladı imiş kimi sevməyi də çox insan bacarmaz. Bilmirəm kitabdır sadecə yazılıb deyə düşünənlər əlbət ki vardır. Amma düşünürəm ki hardasa belə bir insan mütləq ki var. Kitabı oxumağı hər kəsə çox-çox məsləhət görürəm. Peşman oımayacağınız bir kitabdır. Bilmirəm bəlkə də nə vaxtsa oxuyaram təkrar amma inanmıram ki kitabın 1 cümləsi belə olsa yadımdan çıxsın.. təşəkkürlər Rövşən Abdullaoğlu.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Qızlar analarının talehini yaşayar.....İnceleme
İndiyə kimi 27 kitab oxudum. Bu kitabla 28 oldu. Və bunu deyim ki, bu kitab digər kitablara heç bəzəmədi. Sonunu belə gözləmirdim. Heç sonunun məni bu qədər ağladacağını belə düşünməmişdim. Kitab məni bir sual üzərində düşünməyə vadar etdi. Görəsən yaxşı insanlar həyatdan niyə tez köçürlər?...
Bu sualın cavabını verərdim amma cavabı məndə qalsa daha yaxşı olar deyə düşünürəm.
Fərəhin anası bir söz dedi: Qızlar analarının talehini yaşayırlar.... Bu kitabda bu sözün çox doğru olduğunu təsdiqlədi. Amma Həyat,Fərəhi heç olmasa anası qədər də olsa xoşbəxt olmağa imkan vermədi.....
Qaraqanın üçüncü kitabını oxudum. Həqiqətən bir sözlə möhtəşəm . Bəzən kişilər tapdığı pulla xanımlarını xoşbəxt etməyi düşündükləri təqdirdə,qadınlar kişiləri alçaltmaqdan başqa bir şey etmirlər. Amma kitabın qəhrəmanının ölməsini deyil onun arvadı ilə Tağıyevin ölməsini çox istərdim. Və bəyəndiyim bir cümlə: HARDADIR BAKININ ÜRƏYİ???? BAKININ ÜRƏYİ "öz ürəyini göstərərək"BURDADI BAKININ ÜRƏYİ..... Və kitabın qəhrəmanı ölür ....
Kitabı oxumağa başladığımda bir az sıkıcı olucağını düşünmüştüm. Amma sonunu böyle acı olacağını hayal etmemişdim. Werther'in ölümünü düşünmemiştim. Ah zavallı Werther. Keşke tüm (karşılıksız) sevenler hayatını böyle sonlandırmasın
Hayat öyle bir şey ki kiminden alıp kimine veriyor. Kiminin babası yok, kiminin annesi. Kiminin de hiç kimsesi yok.
Annesine bağlı biri olarak kendime her zaman, "Anneme bir şey olursa ne yaparım ben?" sorusunu sormuş, bu soruyu cevapsız bırakmışımdır. Hayatım boyunca her şeye karşı dik durmaya çalıştım. Bazen yıkıldım, kimseye belli etmedim.
İçim kan ağlarken dışarıya gülücükler saçtım. Ama yine de içimde olup bitenleri ve yıkıldığımı kimseye belli etmedim. Öyle olmak zorundaydı çünkü. İçinde kopan fırtınaları yüzündeki acı dolu gülüşler bastırmak zorundadır. O yüzden güzel gülen insanlar, çok acı gizler içinde. İçin acı dolu, gülüşün çok güzel...
