Kemal Candaş
@Khemal
Öncelikle kitabın başlangıç kısmının çevirisi mi çok kötü yapılmış bilmiyorum ama başlangıç adlı kısmı okuması çok zordu. Birinci bölümle birlikte akıcı bir üçüncü tekil şahış anlatımı başladı.
Kitabın güçlü bir edebiyatı yok. Sadece akıcı bir hikaye anlatımı var. Pratik dinamik. Okuyucuyu sıkmadan ilerliyor ve bu haliyle 7 puanı kapıyor.
Keyifli okunabilecek bir kitap ama asla 7 puandan 0.1 fazlası bile etmez.
Reklam
Bu kitabı bitirdiğim için yazarından para alsam yeridir. Açıkçası çeviri mi çok yavan yoksa yazarın dili mi aşırı renksiz bilemedim.
Kitabın anlatım diline karşı uyumamak için direndiğimi hissettim. Distopya sevdiğim bir konu ama bu kadar tatsız bir distopya dilini de bünyem kabul etmiyor. Kitabı daha okumaya başladığım an yazarın anlatım dili beni hayal kırıklığına uğratsa da direndim ve her sayfada kitaptan biraz daha soğudum.
Sene 2018 insan yeni bir anlatım dili yeni bir anlatım tekniği görmek istiyor artık.
Okuyucuya heyecan vermek konusunda çok enerjisi düşük bir kitap. Yazarın ısrarla üstünde durduğu Amos Decker karakteri sürükleyici değil. Unutmayan Adam kitabında da aynı şeyi deneyip sürükleyememişti.
Yazarın anlatım tekniği tutarlı bir üçüncü tekil şahıs sunumu fakat anlatım dili açısından hiçbir yenilik sunmuyor. Oldukça klasik bir polisiye dili. Cümle yapılarının çoğu "... sayılmazdı ama ... denebilirdi" ya da "... değildi ama ... sayılabilirdi." şeklinde. Bu da bir nokta sonra kitabı sıkıcı bir hale getiriyor. Yazarın anlatım dili okuyucuyu diri tutmaktan ziyade ezberlenmiş cümle yapılarını sıralamak üzere kurulmuş.
Kitap aynı zamanda çok fazla popüler kültüre sırtını yaslamış daha ilk 3 bölümde geçen Fantastik Dörtlü, NFL ve Burger King göndermeleri yazarı zayıf gösteriyor. Açıkçası Amerikan Futbolu'nu sevmiyorsanız bu kitap elinizde sıkıcı bir kağıt yığınına dönüşebilir.
6 vermemin sebebi Açlık Oyunları'na 5 vermiş olmam. Aynı puanı vermek istemedim.
