Hayat bazen bir uyku sersemliğiyle karşılar bizi. Üstümüze bir ağırlık basar, olmayacak yerde uyuyakalırız, tutulur kalır her yanımız. Hep özlemini çektiğimiz bir ses gelip uyandırır sonra. "Kalk,yerine yat" der ve insan bu sesin sıcaklığına tutunur. Ve evet, herkes Günün birinde yerini bulur.
Yoksunları birbirlerine verebilecekleri tavsiyeleri dahi yoktur, ancak aynı ekmeği bölüşmek gibi bir cömertlik aynı kaderi bölüşebilir, en büyük parçanın kendilerine düşmesine sevinebilirler.