Firuze Olkay ️
@Kikyo
Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik
Lisans
Nürnberg
Hof
45 kütüphaneci puanı
647 okur puanıAralık 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Eee bu şey iştihare yatmak ? ;)
Aksinya içti, içerken de bluzunun kollarını ıslattı. Kocakarı simsiyah bir örümcek gibi bacaklarını açıp çömeldi ve mırıldanmaya başladı.
“Derinlerin buzlu akıntıları... Üzülen et... Yüreği kemiren hayvan... Hummalı bir özlem... Kutsal haçın yanında, kutsal ve bakire Meryem... Tanrının kulu, Gregor...” gibi birtakım sözler çalındı Aksinya’nın kulağına.
Drojdika ayaklarının dibine, nemli kumların üzerine biraz tuz serpti, azıcık da suya attı, geri kalanını da Aksinya’nın göğsüne koydu.
“Çabuk omuzlarının üzerinden biraz su serp!”
Aksinya onun dediğini yaptı. Küskün ve öfkeli, Drojdika’nın kuru yanaklarına bakıyordu.
“Hepsi bu kadarcık mı?”
“Evet, bu kadar. Hadi git, uyu şimdi.”
“Yarın sabah çok erken gel bana; tanyeri ağarır ağarmaz Don’a, suyun başına ineriz. Çektiğin hasreti yıkarız, gider. Yanında bir tutam da tuz getir.”
Işıl ışıl yanan gözlerini önündeki kat kat dantel işlemeye çevirmiş dinleyen kocakarı Drojdika, acıklı hikâyeye başını sallayıp Aksinya’ya çevirdi gözlerini.
“Hangi delikanlı bu?”
“Panteley Melehov’unki.”
“Yani şu Türk, değil mi?”
“Evet.”
“Bana göre beş kapik etmez onun sevimliliği.Alıntı
Seninle evlenmek istiyorum ben.”
“Natalya... sevimli bir kızdır o. Çok sevimli... İyi ya, evlen işte onunla. Geçen gün onu kilisede gördüm. Süslenmiş püslenmiş...” Aksinya hızlı hızlı konuşuyordu, ama sesi o kadar kısık, o kadar cansızdı ki, Gregor onun ne dediğini duyamıyordu.
“Kocam gelince beni bırakacaksın değil mi? Korkacaksın, ha?”
“Ben ne diye korkacakmışım? Karısı sensin, senin korkman gerek.”
“Sen yanımdayken korkmuyorum, ama gündüzün aklıma gelince içimi korku sarıyor.”