Kübist mantikla yaklastigimizda bir soru ortaya cikar: Yasadigimiz musibeti algilamaya musibetin bir parcasi dahi yetiyorken, onun tamamini algilamaya neden calisiriz? Arabanin fari, vadideki karanligin belki de milyonda birini aydinlatir ama arabanin ilerlemesi icin bu yeterlidir. Ilerlemek icin butun vadiyi anlamak yerine, yalniz arabanin onundeki karanlikla ugrasmak elbette daha ekonomik ve daha etkilidir. Kederin yalnizca ilerlemeye vesile olacak kismini cozmeye calisan insan, ihtiyac duyduğu gücün onceden kendisine verilmis oldugunu fark edecektir