Kendinden emin görünmesi önemliydi, bunun farkına çok önceleri varmıştı.Ne de olsa yetişkinlerin, yalnız başlarına seyahat eden çocukların bir suç işlemeyi planladıklarına inanmak gibi tuhaf bir eğilimi vardı. Hiçbiri, karşılarındaki kişinin dünyayı görmek ve büyük maceralar yaşamak için yola çıkan bir delikanlı olduğunu düşünmezdi. O kadar küçük kafalıydı işte büyükler. Pek çok sorunlarından biri de buydu.
Seni aramaktan dünyanın başı dertte;
Zengine de göründüğün yok fakire de;
Sen konuşursun da biz sağır mıyız yoksa
Hep kör müyüz sen varsın da görünürde.
Her şeyin fazlası tersine delalet eder ya çok iyi insanlardan daha çok şüphelenmek mantıksal açıdan uygun düşüyor ama vicdan azabı da çektiriyor bu illet!