Kemal Sayar ne güzel ifade etmiş; Yas, sadece sevdiklerimizi kaybetmekle olmaz. Bir yaşama biçimini kaybetmek de yastır. Bir şehri bildiğimiz halde kaybetmek de yastır. Rutinlerimizi kaybetmek de yastır. Hatta itikatlarımızı, dünyayla ilgili inançlarımızı kaybetmek de yastır."
Bir şeyler anlatmak istiyorum ...Deprem olalı neredeyse bir hafta oluyor ve ben sadece son iki gündür yaşadıklarımızı kopuk kopuk hatırlamaya başladım...Son iki gündür duyduğum , gördüğüm ....o kadar kötü bir durum ki asla kimse yaşasın istemem ... Şey diyorum kendi kendime şoktaydım bilincim yeni yeni oturuyor... Çünkü ne deprem sonrası ne de sabahı hiçbir şey hissetmez mi insan ne bulunduğum duruma ağlayabildim ne sevinebildim nötürleşirmiymiş duygular ....Nötürleştim....Sonra elektirikler geldi , şebekeler geldi ...Ne zaman telefonu elime aldım dedim -Leyla Maraş yok artık-...O kadar insan ,o kadar anı .. Doğdun, büyüdün ve şimdi yok...Ne denir hiç bilmiyorum ama elhamdülillah ailem iyi ,iyiyiz bir aradayız......Hele ki herkesin tek bir yürek olması ,o gelen destekler , yardımlar dedim yalnız değiliz 🖤 Tabi başka insanlar da var bir yerleri yağmalayan, böyle bir durumda birbirlerine zarar veren ...ne ara bu kadar kötü olduk gerçekten ne ara bu kadar iğrençleştik..... korkuyorum ama insandan ....
Allah ne hiç kimseye ne de bu vatana bir daha böyle bir acı yaşatmasın 🖤
Hazindir kırmızı ve sonu
Atılmış parçalar ölü güvercinlerden
Yokuz bir kenara vurur saat
Çevriliriz çevrirken hayatımızı
Boş kursak beyin kurak ,ağırz kireç kuyusunda
Ve sönmüşlük yayılmış herbir yana
Hiç istenmeden , KUÇMUŞ
GİTMİŞ ,değnek soylu çektiren hayatımızı