Emre Can
@Kinito
30 Kasım
1798 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bir Cinayetin Öyküsü mü, Toplumun Çöküşü mü?
Spoiler !
Santiago Nasar’ın öldürüleceği bilgisini en baştan vermesine rağmen, olayların işleniş biçimiyle soluksuz okudum. Vicario kardeşler, kız kardeşleri Ángela’nın namusunu kurtarmak için Santiago’yu öldürmek zorunda hissederr aslında cinayeti istemezler ama toplum baskısı, kadercilik ve namus anlayışı onları buna iter. Gün boyunca kasabadaki neredeyse herkes cinayetten haberdar olmasına rağmen kimse ciddi şekilde önlem almaz ve Santiago göz göre göre ölüme gider.
Márquez bu noktada toplumun ilgisizliğini, kayıtsızlığını ve kaderci yaklaşımını eleştirir aslında öldüren sadece Vicario kardeşleri değil, bütün kasabanın duyarsızlığıdır. Santiago’nun gerçekten suçlu olup olmadığı belirsiz bırakılarak, asıl odak toplumsal çürüme ve insanların sorumluluk almaktan kaçışı olur. Bana, günlük hayatta da pek çok insanın bir olaya müdahale etmek yerine başkasının adım atmasını beklediğini hatırlattı bu açıdan roman, tek bir cinayeti değil, bir toplumun vicdanını gözler önüne seren güçlü bir eserdir..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitapta anlatılan dünya ilk başta düzenli ve sorunsuz gibi görünüyor, ama aslında insanların tamamen robot gibi yaşadığı, duygularını bastırdığı bir sistem var. İnsanlar laboratuvarlarda üretiliyor, aile diye bir kavram yok, herkes küçük yaşlardan itibaren sisteme uygun şekilde şartlandırılıyor. Düşünmeleri, sorgulamaları engelleniyor; mutsuz hissettiklerinde de •soma• denilen bir hapla her şey unutuluyor.
Kitapta dış dünyadan gelen John karakteri sayesinde bu sahte düzen daha net anlaşılıyor. O duyguları olan, aşkı ve acıyı hisseden biri; bu yüzden sistemin içinde çok yabancı kalıyor.
Teknolojinin ve sistemin, insan olmanın özünü nasıl yok edebileceğini düşündürdü. Her şeyin yolunda gibi göründüğü ama aslında çok şeyin eksik olduğu bir dünya vardı, ve bu beni etkiledi { tavsiye ederim }
Sakin temposuyla okuru yormadan içine alan bir kitap. Hikâye, küçük bir mahalledeki kitabevinde geçiyor ve farklı karakterlerin yollarının bu kitapçıda kesişmesini anlatıyor. Her karakterin ayrı bir hikâyesi var; kimisi geçmişinden kaçıyor, kimisi yeni bir başlangıç arıyor, kimisi ise sadece biraz huzur bulmak istiyor. Yazar, bu karakterleri birbirine bağlarken fazla dramatikleşmeden, sade ama etkileyici bir dil kullanmış.
Okurken bana sakin bir akşamüstünde kahve içiyormuşum gibi bir his verdi. Büyük olaylar, şaşırtıcı dönüm noktaları yok; ama zaten bu kitabın amacı da o değil. Daha çok insanın iç dünyasını, küçük mutlulukları ve iyileşme sürecini anlatıyor. Bazı yerlerde hüzünlü hissettim.
Eğer hızlı akan, bol aksiyonlu bir kitap arıyorsanız biraz durağan gelebilir. Ama yavaş tempolu, samimi ve huzurlu hikâyeleri seviyorsanız, Hyunam-Dong Kitabevi size iyi gelecek bir kitap.
