Stefan zweigın intiharı öncesinde yazdığı son eseri. İnanılmaz uzun cümlelerle psikolojik irdelemelere girişir. kitabın ilginçliği şaşırtan ve sürükleyen yapısının satranç üzerinde dönmesine rağmen yazılış amacı ve anafikrinin nasyonalsosyalizmile son bir kez hesaplaşmak ve bu rejimdeki insanlık dışı yöntemleri gözler önüne sermek olmasıdır.
''Dizleri titremeye başladı: BİR KİTAP! Dört aydır elime kitap almamıştım ve içinde insanın ard arda sıralanmış sözcükler, satırlar, sayfalar ve yapraklar görebileceği, başka, yeni, şaşırtıcı düşünceleri okuyabileceği, tanıyabileceği, beynini alabileceği bir kitabın hayali bile insanı hem coşturuyor hem de uyuşturuyordu.''