Kitab Ana ve Baba
@KitabAnaveBaba
Hafsa Vera (cennet kuşu)& Muhammed Bera ve Hafsa Liva'nin Annesi
Televizyonda dakika başı duyurulan dramların normalleşmesinden derin bir korku duyarım. Katliam haberlerini alırken çay içebilmekten, kahvemi yudumlayabilmekten çok korkarım. O haberleri izleyip her zamanki uyku vaktimde derince uyuyabilmekten imtina ederim. Bilmek mesul olmaktır. Bir kere bilince siz artık herhangi biri gibi olmazsınız. Haberdar olmak demek, hesabı sorulacak yepyeni bir "Kulum sen ne yaptın?" sorusu demek. Bu yüzden “Elimden gelecek olan bir şey var mı?" sorusunun cevabı olmayan üçüncü sayfa haberlerinden uzak durmaya başladım. Dikkat ve enerjimi etki alanımdakilere yönelttim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Merhametin bir his değil bir eylem olduğunu gördüğümüzde... Bu yüzden kötülük ve zulümleri “engellenmesi gereken” statüsünden alıp “yalnızca izlenilebilen” statüsüne taşıyan, merhametleri cam şişelere hapseden ürünlerden uzaklaştım.
anne-çocuk ruhlarının eşleşmesi, anneye, çocuğa ve aileye has pek çok hikmete matuftur.
İşte bu sebepten, çocuğumuzun da bir yolu var. Yanında yürüyebiliriz, elini tutabiliriz ama yolu onun yerine yürüyemeyiz. Bu dünyaya bizi onurlandırmaya, içimizde ukde kalanları yapmaya, ele güne karşı egomuzu tatmin etmeye gelmedi. Biz ikimiz, bütün tavsiyelerin, önerilerin, mükemmel hayatların ötesinde kendi ritmimizle, kendi hüznümüzle, kendi coşkumuzla, bize özel yolumuzu inşa etmeliyiz. Bu çok ama çok büyülü değil mi?
Bu iç içe geçmiş hikmetleri özümsememiz, bizi kabullenmenin tatlı huzuruna ulaştırır. Aksi halde sinsi kıyaslamalar yakamızı bırakmıyor. Sosyal medyaya bakıp imkânlarımıza öfkeleniyoruz. Çocuk gelişimi kitapları okuyup anne-babamıza öfkeleniyoruz. Anti-ahlak oluşumlarını görüp yaşadığımız çağa öfkeleniyoruz. Bu taşlık çamurlu yola girdiğimizde, anne-babamızla ruhlarımızı buluşturan hikmetin ne olduğunu asla düşünmüyoruz. Sırf bizle konuşurken göz hizasına inmediler diye, onların da evlatları için, kendi şartlarında, kendi bildiklerinin en iyisini yapmaya çalıştıklarını atlıyoruz. Rabbimizin bizim için en iyisi bu çağ olduğu için bu çağda yarattığını gözden kaçırıyor, eskiye güzellemelerle ömür geçiriyoruz.
Ne kadar hatalı olursa olsunlar, anne-babalarımız birer hikmete matuf olarak bizim için seçildi. Ne kadar hatalı olursak olalım, yavrularımızın ruhları bir hikmete matuf olarak bize emanet edildi. İşte bu yüzden, mükemmellikler etrafımı sardığında, ya da kötü bir gün geçirdiğimizde, çocuğuma sarılıp, kulağına şöyle söylüyorum: "Allah seni bize hediye ettiği için çok mutluyum oğlum, iyi ki bizim oğlumuz olmuşsun.” O da sanki bunu kâlû belẩdan beri biliyormuşcasına şöyle diyor bana: “Ben de, Allah sizi bana anne-baba seçtiği için çok mutluyum anne.” Ve biz,
Puan vermedi·264 syf.··
Beğendi
·2022 49. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 08 Haziran 2022 21:54
Öncelikle kitap beklediğimden akıcıydı. Eline alip da okusam mi diye düşünen arkadaşlar için söylemiş olayım. Fakat yayınevleri kitapları basarken kullanilan fontları daha özenli seçerlerse biz okurlar için kitap okumak çok daha zevkli oluyor. En azından şahsım adına böyle. Kitabın içeriğine gelecek olursak, kitap çocukların merak duygusuyla beraber fikir edinme, keşif yapma, buluş ortaya koyma gibi yetenekler için nasıl zemin oluşturulmalı, nasıl davranılmalı bunun üzerinde duruyor. Çok kıymetli örnekler ve tavsiyeler vardi. Her eğitimci mutlaka ama mutlaka okumalı. Her çocuk yetiştiren, çocukla vakit geçiren yetişkinlerin de heybesine ekleyecek çok birikimleri olacaktır.
