Artık karnımı doyurabilmek için en yoksullara gitmekten başka seçeneğim kalmamıştı. Bu açlıktan midesi karnına yapışmış bir serserinin başvuracağı son çareydi. Yoksullara her zaman güvenillirdi, açları asla geri çevirmezlerdi.
Ancak asıl mesele yiyecek bulmaktı. Bir düzine evden elim boş dönmüştüm. Kimi zaman aşağılayıcı sözler işittim. Layık olduğum yerin parmaklıkların ardı olduğunu söylüyorlardı. En kötüsüyse bu iddiaların ziyadesiyle doğru olmasıydı.