Öyle bir yüzyıl ki; insanlar enkaz, duygular mahkum, kalite uzak, sağduyu gelişmemiş, nezaketin zerresi kalmamış, güven artık yalnızca eskide kalmış zor anımsanan bir manzara, anlaşılmak imkansız, anlamaya çalışan yüzeysel, her şey sanki koskocaman bir boşluk; alabildiğine tuhaf.
Ama kalabalıkları en çok heyecanlandıran şey en yüksektekilerin gözden düşmesidir;hayranlığın karanlık tarafı, insanın kendi sıradanlığından duyduğu memnuniyetsizlikle birleşen kıskançlıktır.
Tanrı'nın da bizimki gibi bir zihin yapısı olduğunu ve iltifat edilmek istediğini, kıskandığını ve kurallarına itaat etmezsek intikam alacağını mı düşünüyorsun? Mükemmel bir varlıkta böyle kusurlu, sakat düşünce tarzları olabilir mi?