peru lama
@KitapSevenLama
Ot yemek ve hoşlanmadığım şahısların yüzüne tükürmekten arta kalan zamanımı kitap okuyarak değerlendiriyorum.
Şu anda okuduğu kitaplar
2020 Yılında Okuduğum En İyi Kitaplar
Kitap Seven Lama'nın 2020 yılı özel listesi.
Kısaca berbat bir yıldı
Yılın başında çok okuyum sonunda da neredeyse hiçbir şey okumadım
Hedefleri tutturmanın yanından bile geçemedim
Bunda koronanın zaman yarattığı kadar ekonomik planlarıma ket vurması da etkiliydi
Ama yine de birçok güzel kitapla tanıştım, işte onlar
✓AZ - Hakan Günday
✓ Otostopçunun Galaksi Rehberi - Adams
✓Demir Altın - Brown
✓Tüfek Mikrop ve Çelik - Diamond
✓ Asal Sayıların Yalnızlığı - Giordano (Olaylardan ve konudan çol kullanılan tarz hoşuma gitti ve gözlerimi açtı diyebilirim.)
✓Politik Fizik - Richard Muller (Michio Kaku'nun Olanaksızın Fiziği de ayrıca tavsiye edilir) Kısaca, kurgu dışı okuma planlarımda en sevdiğimdi, mizahi dili ona bir artı puan getirdi
Drogo, İtalya'nın "Yabancı"sı
2021'de bitirdiğim ilk kitaptı. 2020'de başladığım düşünülürse 2021'in ilk kitabı sayılır mı emin değilim. Kafamda deli sorular.
Eğer Yabancı, Aylak Adam'ın Fransızcasıysa, Tatar Çölü İtalyancası'dır. Tabii bu kitap felsefelerinin ortak olması durumu onların ayrı ayrı şaheserler olmasını engellemiyor. Şahsi kanaatim üçünün de yeri doldurulamaz. (Ve Tatar Çölü'nü Yabancı'dan daha çok sevmiş olabilirim, ana karakter daha az sinir bozucuydu.)
Genel olarak olay, ana karakter Drogo'nun asker olarak savaşlara katılmanın heyecanı, gençliğin kahraman olma düşleriyle ücra bir sınır bölgesine atanmasıyla başlıyor. Kendisine isterse yerini değiştirmelerini isteyebileceğini ama üstlerinin gözünden düşmek istemiyorsa en azından başvurusunu yapmak için dört ay beklemesi istenir.
Önce bu sıkıcı yerden bir an önce gitmeyi isteyen Drogo, kendisinin de asla düşmanın gelmeyeceği bu kalede Tatar'ların hayaliyle yaşayan askerlerden birine dönüşeceğini tahmin bile edemez.
Kitabın ana fikri, bu ücra sınırda bütün gençliklerini heba eden askerlerin, bir gün kendi günlerinin geleceği ve kahraman olacakları anın hayaliyle yaşamaları ve bu düşmanım var olmadığına, asla gelmeyeceğine dair binlerce kanıta rağmen, asla vazgeçmemeleridir. Yaşamlarına anlam katan tek hayaldir bu.
Bunun bir tür "Tanrı'nın planı var, ona inan" felsefesine değindirme olduğunu düşündüm okurken. Bir noktada askerlerin böyle bir ilahi planın falan olmadığı, hayatlarının hep böyle anlamsız kalacağını kabullendikleri kısa bir an var. O bir anda (kaledeki askerlerin sayısının azaltılması durumu) herkes en başından beri bu hayale inandığını reddediyor. Sonra giden gidiyor, geride kalanlar anlamsız bile olsa Tatar geleneğini devam ettiriyorlar. Anlam arayışından vazgeçmiyorlar.
En sonunda Drogo kibir diyerek, Tanrı'nın