Bir günde elimden bırakamadan severek okuduğum bir kitap oldu: Mustafa Kutlu’nun *Hüzün ve Tesadüf* adlı eseri. Kutlu, özlediğimiz sade kasaba hayatını, insanlarını, onların saf duygularını öyle güzel anlatıyor ki her satırında adeta kendinizi o sokaklarda dolaşırken buluyorsunuz. Küçük bir kasabanın samimi havasını soluyup, o insanların içtenliğini içinizde hissediyorsunuz.
Kitap, kısa hikayelerden oluşuyor ama her bir hikaye ayrı bir derinlikte, ayrı bir güzellikte. Bize özümüzü hatırlatıyor; sadeliği, paylaşmayı, Anadolu’nun o sıcak yüzünü, saf iyiliği… Öyle hikayeler var ki okurken insanın içinde bir huzur dalgası yayılıyor, bazen de burnunuzun direği sızlıyor.
Uzun zamandır böyle samimi, böyle bizden bir kitap okumamıştım. Eğer hayata küçük bir mola verip iç huzur arıyorsanız, bu kitabı mutlaka okumalısınız. Kutlu, sadece yazmıyor, aynı zamanda yüreklere dokunuyor. Severek okuyacağınızdan eminim, gönülden tavsiye ederim. :)