"İnsan fikriyle insandır. İçi ağlarken gülmeyi, gülerken ağlamayı bilir. Biz zahire bakar, doktorlar aletlerle iç organları görür, lakin hatıra gelenleri, yürekten geçenleri sadece Allah Azze ve Celle bilir."
Mide etrafında şekillenen hayatlar, zulümde sınır tanımaz. Ne Hakk'ın buyruğuna, ne de mazlumun çağrısına kulak verir. Yer, içer, eğlenir, dünya yı zevk-ü sefadan ibaret görür!!
" Yüreği öylesine genişti ki, tüm sevgisini onlara verip acılarını orada toplamak istedi ; ağlayan bir göz, kanayan bir yürek kalmasın diye.
Sadece sevdi karşılık beklemeden. Rabbimiz hamurunu sevgiyle yoğurmuştu ta ezelden."