Ebrar
@Kitap_delisiiii
3 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Dünyada,bir parça iyilik edebilmekten daha güzel bir şey olmuyor.
Sayfa 257
Hakikaten şu insanlar pek müz'iç mahlûklardı. Kendi akıllarının üstünlüğüne inanarak başkasına öğüt vermekten vazgeçmiyorlar, fakat kendi gülünçlüklerini,zavallılıklarını da bir türlü idrak edemiyorlardı.
Sayfa 28
Ona göre insanlar kumanda edenlerle kumanda edilenlerden ibaretti ve hayat denen nesne, süngü takıp avcı hattında yürümekten başka bir şey değildi.
Kendilerini yalnız ve kimsesiz sananlar, çevrelerinde dostlar gördükleri zaman nasıl bir inşirah duyarlarsa Ayşe de onu duyuyor, gönlünün âh u zâr ile dolu olmasına rağmen yaşamaktaki zevki tadıyordu.
Sayfa 34