“Öyle İşte”
Sevemedi, Sevmeyi bile beceremedi, şu kadarcık bile...
Ya da ne biliyim belki de daha çok sevmek için özlemekten vazgeçti kim bilir... Yıllar sonra kulakların zamansız çınladığında, hatırlarla dolu bir fotoğraf ağlatır ya insanı,
her gün sana bakıp ağlayan sıradan biriyim artık,
ne önemi var, kim olduğumun, nerde nasıl olduğumun.
Sonra yabancı insanlar çıkar en dost canlısı oluverir,
benden bile sana en yakın, bir an önce senin benliğini benim üzerimden örtmek, öldürmek için belkide. Bu zamana kadar yaptığım en güzel şeydi özlemek😢 uzaktan tek başına, kuralsız, yalnız, istediğin kadar, avuçlarından taşan kiraz taneleri gibi. Ya da gülümsemelerin ardına saklanan gamzelerin gibi. Farkına varanın az olduğu, sadece seni sevenin görebildiği tertemiz yüreğin gibi.
Söküp atamadığım, bir türlü takamadığım,
vazgeçemediğim saat misali her gün, her an,
bir tek senin için atıyor.
Sanki halen yüreğime asılı kalan bir hırka gibi, bıraktığın yerde bir gün giyersin diye seni bekliyor..
Saat / Tarih: 01:09 / 07.07.2019
Yer: Yarım Kaldığı Yerde.
Yazan: Sercan Keşen. Öyle İşte...