Nicedir biri,varlığından dolayı kendimi emniyette hissetmemi istememişti.Üstlelik varlığına yaslanıp rahat etmemi salık veren âdem,ağzından tek kelime doğru laf çıkmayan,tanıştığımızdan beri yalan söylemekten zinhar gocunmayan,ta buralara kadar neden benimle geldiği bile belli olmayan,her an boğazıma yapışıverme riskini cebimde taşıdığım,şaibeli biriydi.
Sorusunu bilmediğim cevap onlarda saklıymış gibi,karıncaların ekmekle imtihanını izlemeye koyuldum.Ağır yürüyorlardı ama varacaklardı hedeflerine.Çünkü nereye gideceklerini iyi biliyorlardı.Çünkü üstlerine tebelleş olacak ilk yılgınlığa sarılacak kadar yalnız değillerdi.