dünya denilen balkon
Hani hem dünyaya baktığın hem dünyadan kaçtığın yer.
Sinan Kaban'ın ikinci şiir kitabı...
Tüm mısralar küçük harfle başlıyor, noktalama işaretleri kullanmıyor. Bu elbette edebi bir tercih, bir şiir anlayışı. Bilen bilir, (Ben bilmiyorum) ben yalnızca bana hissettirdiklerinden bahsedeceğim.
Sinan Kaban; şiirlerinde yaşadığı coğrafyayı seven, memleketini yalnızca anlatan değil onun ruhunu da taşıyan bir dil kuran,
yerelden genele açılan şiirlerinde bireysel kırgınlıklarla birlikte toplumun yorgunluğunu, yalnızlığını ve sıkışmışlığını da anlatan,
iç kırılmaları ve monologları yalnızca karanlıkla değil mizahın ve ironinin ince tarafıyla da besleyen,
modern yalnızlığın biçimini, kalabalığın içinde büyüyen sessizlikleri ve insanın kendi içine düşmesini anlatarak kuran,
örfleri, gündelik alışkanlıkları, memleketin turşusunu, hamsisini, yağmurunu, börtü böceğini kendi şiir diliyle yaşatan; yerel olanı canlı bir hafıza gibi hissettiren,
“yeni gerçeklik” dediği şiir anlayışında hafif sisli, hafif dumanlı ama duygusunu kaybetmeyen bir atmosfer yaratan bir kitap ortaya koymuş.
Dilerim Sinan Kaban, kendi şiir dilini koruyarak daha çok okura ulaşır; memleketin sesini, insanın içindeki o tanıdık yalnızlığı ve ince ironiyi uzun yıllar boyunca edebiyatın içinde taşımaya devam eder.
Kalemi daim, yolu açık,şiiri bol ve okuru çok olsun.