Öğretmen olmak bir başkadır, gizli bir özneye bürünmektir. Koskoca bir çuval taşır sırtında. Emeklerden ilmek ilmek örülmüş, her öğrencisinden ayrı ayrı izler barındırır. Kimi zaman, yamalar eklenir o ağır çuvala ama taşımaktan asla vazgeçmez evlat bildiği öğrencilerinin yüklerini, onda bıraktığı anıları.
Bir hane fazla endişeleniyorsunuz, yüzlerce kişi için bazı durumlarda fedakârlığın tadını öğreniyorsunuz. En güzeli de tüm yorgunluğunuzu, evlat saydığınız öğrencinizden gelen ufak bir tebessüm yıkabiliyor ve daha da bağlanıyorsunuz bu işe.