Gergefi körebe gergedan... Zincirleme uğraş kazası. Bileğime, boynuma bulaştırdım ezberlerimi. Bataklığa barışmış yangını "konuştukça"ları, sigaramı tersten yakıyor. Aşinayım ama simalara. Kulağımda topaç döndürüyor birikmişliklerim. İpini dilime bağladım, dikenler bitiyor. "'Nerdeler?'hareket ederken hışırtısı uzanıyor, aklına geldikçe yaz." bir anda. Bileyli bile'ler kesiyor nefesimin kementini. Spiraline umut teyellediğim eskimiş defteri sayfaların... enseme dolanıyor. Tasa hafızası diye bir şey var sonuçta. Yavan davranışlar, yoğun duygular kaldırmaz, nasıl bir rolse bu insanlardaki döllenip duruyor kutupları. Uyuşamıyorum kimseyle. "Sanki kendinle aran iyi de!"
Konuştukça gidiyorum. Ama nasıl güzel gidiyorum. Hani bu eğimin deviniminin bilindiğini ardımda gömülen benleri hatırlarken görüyorum. İyiydim lan ben! Safa yatardım. Çok gerek ki bulutları sildim dibimden. Şimdi konuşan her ağızda çürük arıyorum. Ki buluyorum da kötü olan o. Yılmaz bir şüphecilik edindi yenilgilerim.
Hevesin sıçradıgı yere bak, ışığa koşuyor garibim. Kül olacak. Gün gören gülleri açmış dedi geçen Nefakat teyze. Küçük at da İskender geçsin be moruk. Yine delirdi, kendini dikecekmiş saksıya. Yağmur duasına başlayacağım senin için Nefakat teyze.
Hayatımdan defolma mektupları gönderiyorum kendime. Bu da onlardan biridir zannımca. Nihayetinde ben atmadım beni kendime. Çıkarıp çekmek istiyorum ruhumu, düşe kalka tepindiğim salıncakta.
10 Haziran 2026 05.26