İnsan en tuhafıydı yaratılanların; doymak bilmez, hoşnut kalmaz, Tanrı'yla ya da kendiyle asla barışık olmayan, günlerini huzursuzluk ve boş gayretlerle geçiren, geceleri kasıtlı ve yanlış arzuların nafile düşleriyle dolu.
Ben tanrılardan daha mı büyüğüm de tanrıların iradesine karşı koyabileyim? O zaman tanrıların, içi boş şeyler ve insanların oyuncağı demektir. Ben bir insanım. Ben de tanrıların önünde eğiliyorum, bütün tanrıların, çünkü bütün tanrılara inanıyorum, yoksa onlar tanrı olurlar mıydı?