Bu işte varmak yok, yolun sonu yol çıkar.
Dost kalır yanındaki, olursa senden çıkar.
Kalırsan karanlıkta, sırtında yaralarla
Ümitsizliğe kapılma, heybenden yıldız çıkar.
"-Sustuğum şeyler var..
Hiç konuşmadıklarım..
Ve içimde kaybolup giden insanlar..
Eskisi kadar kafama takmasamda bazı şeyleri,
Bazen yine de içimin alamadığı haksızlıklar.."
♡"-Ben solumu sevdiklerime..
Yolumu ise Allah'a bıraktım..
O ki varacağım yeri benden iyi bilir..."
Ve biliyorum ki sabreden kullarına en hayırlısını verir...
Freud muhteşem özetlemiş; "İnsanlar yavaş yavaş inanmamayı, güvenmemeyi, kronik şüpheci olmayı öğrenir. Bu gerçekleştiğinde, artık ne yazıkki çok geçtir. İnsanların tecrübe dediği şey budur."
Kalbiyle bağlantısını kaybetmiş bir insana TECRÜBELİ denir.
Hayat bana teceübeli olmayı öğretti. İnsanın tek gerçeği hayalleriymiş. Ne para ne pul.. Mutlu olun, şükredin üç günlük dünya hayatı için üzülmeye değmez...🌿