Onu bu karanlıklardan çekip çıkarabilmek yalnızca kızının becerebileceği bir şeydi. Onu acıların ötesindeki bir geçmişe bağlayan, acısının birisindeki bugüne bağlayan bir bağdı o. Sesi ile yüzündeki aydınlığı ile, dokunuşu ile babasının üzerinde iyileştirici bir etkisi vardı.

"Bir zamanlar kulağına tatlı bir müzik gibi gelen o sesle benimki arasında bir benzerlik buluyorsan ağla! Ağla! Genç ve özgürken göğsüne yaslanan genç bir başı anımsatıyorsam sana, ağla! Boşalt içini! Bizi bekleyen ve tüm bağlılığımla sana hizmet edeceğim bir yuvadan söz ederken, yüreğinin tükendiğini hissediyor, yitirdiğin yuvanı anımsıyorsan, ağla!"