melek
@Kitapmanyagi21
25/ “Okuma ihtiyacı barut gibidir, bir kere tutuşunca artık sönmez.”
Victor Hugo𓃠
Şu anda okuduğu kitap
90 kitap, 20 bin küsür sayfa ve yaşanan yüzlerce duygu… Güle güle 2022 👋🏻
Bu kitapları YouTube kitap kanalımda yorumladım: ytbe.one/StuC4Rg0y70
melek
Ben 35 kitap okumuşum biraz az gibi ama olsun. Sen de bayağı okumuşsun peki kitap okuma hedefin ne kadardı?
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Herkesin Okuduğu O Kitap!Edebiyat
Bu kitap yorumunu Instagram'daki "alintilarlayasiyorum" profilimde de okuyabilirsiniz: instagram.com/p/CkSy3Jstfze
"Ne, hâlâ Şeker Portakalı'nı okumadın mı?! Sana inanmıyorum!" diyenler için müjde... Bu zamana kadar okumadığım için utandığım bu kitabı sonunda okudum!
Bu incelemenin altına yazılan her yoruma karşılık olarak çocuklar ve gençlerin yaşlarına uygun ve kendilerini geliştirebileceği harika kitaplar önerdim. O yüzden kitap önerisi alabilmek için yorumları inceleyebilirsiniz.
Siz ilk olarak okumaya nasıl başladınız? Mesela ben bu kitabın yazarı 
José Mauro de Vasconcelos gibi okumaya kendi kendime başladım. Okumak derken ise alfabe ya da ana dili öğrenmekten bahsetmiyorum. Gerçek anlamda içinden gelerek kitap okumayı ve onları içselleştirebilmeyi kastediyorum.
Ailemden kimse kitap okumazdı, hâlâ da okumuyorlar zaten. O yüzden aileleri okuyan insanlardan oluşan çocukları hep kıskanmışımdır. Kitapla büyüyen, hayatı okumak ve sorgulamaktan ibaret olan insanlardı bunlar benim için. Kendi içimde ise her zaman bir yönüm eksik kaldı. Fiziksel ve maddi ihtiyaçlarım bir şekilde karşılanıyordu Zeze gibi, fakat ya duygusal ve manevi ihtiyaçlar?
Bence her insanın kendisine özgü ve sürekli olarak konuştuğu bir şeker portakalı fidanı vardır. Şunu da itiraf ediyorum, ben diğer insanlarla yaptığım konuşmalardan çok kendi kendimle konuşuyorum. Esas deliliğin ise insanın kendi kendisiyle konuşmaması olduğunu düşünüyorum. O yüzden her insanın kendi içinde hayali bir Minguinho'sunun olması gerek...
Ayrıca hadi kabul edin, büyüdükçe gerçek hayatı öğreniyoruz. Yalnızlaşıyoruz. Bilinçlendikçe Zeze'nin sahip olduğu masumiyeti kaybediyoruz. Zeze'nin yumuşak yüreği ise zamanla bu hayat içerisinde sertleşerek saflığını kaybediyor. Zaten bu büyüme aşamasının sancılarını da serinin 2.
José Mauro de Vasconcelos gibi okumaya kendi kendime başladım. Okumak derken ise alfabe ya da ana dili öğrenmekten bahsetmiyorum. Gerçek anlamda içinden gelerek kitap okumayı ve onları içselleştirebilmeyi kastediyorum.
Ailemden kimse kitap okumazdı, hâlâ da okumuyorlar zaten. O yüzden aileleri okuyan insanlardan oluşan çocukları hep kıskanmışımdır. Kitapla büyüyen, hayatı okumak ve sorgulamaktan ibaret olan insanlardı bunlar benim için. Kendi içimde ise her zaman bir yönüm eksik kaldı. Fiziksel ve maddi ihtiyaçlarım bir şekilde karşılanıyordu Zeze gibi, fakat ya duygusal ve manevi ihtiyaçlar?
Bence her insanın kendisine özgü ve sürekli olarak konuştuğu bir şeker portakalı fidanı vardır. Şunu da itiraf ediyorum, ben diğer insanlarla yaptığım konuşmalardan çok kendi kendimle konuşuyorum. Esas deliliğin ise insanın kendi kendisiyle konuşmaması olduğunu düşünüyorum. O yüzden her insanın kendi içinde hayali bir Minguinho'sunun olması gerek...
Ayrıca hadi kabul edin, büyüdükçe gerçek hayatı öğreniyoruz. Yalnızlaşıyoruz. Bilinçlendikçe Zeze'nin sahip olduğu masumiyeti kaybediyoruz. Zeze'nin yumuşak yüreği ise zamanla bu hayat içerisinde sertleşerek saflığını kaybediyor. Zaten bu büyüme aşamasının sancılarını da serinin 2.melek
Teşekkür ederim önerin için 🌸
Herkesin Okuduğu O Kitap!Edebiyat
Bu kitap yorumunu Instagram'daki "alintilarlayasiyorum" profilimde de okuyabilirsiniz: instagram.com/p/CkSy3Jstfze
"Ne, hâlâ Şeker Portakalı'nı okumadın mı?! Sana inanmıyorum!" diyenler için müjde... Bu zamana kadar okumadığım için utandığım bu kitabı sonunda okudum!
Bu incelemenin altına yazılan her yoruma karşılık olarak çocuklar ve gençlerin yaşlarına uygun ve kendilerini geliştirebileceği harika kitaplar önerdim. O yüzden kitap önerisi alabilmek için yorumları inceleyebilirsiniz.
Siz ilk olarak okumaya nasıl başladınız? Mesela ben bu kitabın yazarı José Mauro de Vasconcelos gibi okumaya kendi kendime başladım. Okumak derken ise alfabe ya da ana dili öğrenmekten bahsetmiyorum. Gerçek anlamda içinden gelerek kitap okumayı ve onları içselleştirebilmeyi kastediyorum.
Ailemden kimse kitap okumazdı, hâlâ da okumuyorlar zaten. O yüzden aileleri okuyan insanlardan oluşan çocukları hep kıskanmışımdır. Kitapla büyüyen, hayatı okumak ve sorgulamaktan ibaret olan insanlardı bunlar benim için. Kendi içimde ise her zaman bir yönüm eksik kaldı. Fiziksel ve maddi ihtiyaçlarım bir şekilde karşılanıyordu Zeze gibi, fakat ya duygusal ve manevi ihtiyaçlar?
Bence her insanın kendisine özgü ve sürekli olarak konuştuğu bir şeker portakalı fidanı vardır. Şunu da itiraf ediyorum, ben diğer insanlarla yaptığım konuşmalardan çok kendi kendimle konuşuyorum. Esas deliliğin ise insanın kendi kendisiyle konuşmaması olduğunu düşünüyorum. O yüzden her insanın kendi içinde hayali bir Minguinho'sunun olması gerek...
Ayrıca hadi kabul edin, büyüdükçe gerçek hayatı öğreniyoruz. Yalnızlaşıyoruz. Bilinçlendikçe Zeze'nin sahip olduğu masumiyeti kaybediyoruz. Zeze'nin yumuşak yüreği ise zamanla bu hayat içerisinde sertleşerek saflığını kaybediyor. Zaten bu büyüme aşamasının sancılarını da serinin 2.
José Mauro de Vasconcelos gibi okumaya kendi kendime başladım. Okumak derken ise alfabe ya da ana dili öğrenmekten bahsetmiyorum. Gerçek anlamda içinden gelerek kitap okumayı ve onları içselleştirebilmeyi kastediyorum.
Ailemden kimse kitap okumazdı, hâlâ da okumuyorlar zaten. O yüzden aileleri okuyan insanlardan oluşan çocukları hep kıskanmışımdır. Kitapla büyüyen, hayatı okumak ve sorgulamaktan ibaret olan insanlardı bunlar benim için. Kendi içimde ise her zaman bir yönüm eksik kaldı. Fiziksel ve maddi ihtiyaçlarım bir şekilde karşılanıyordu Zeze gibi, fakat ya duygusal ve manevi ihtiyaçlar?
Bence her insanın kendisine özgü ve sürekli olarak konuştuğu bir şeker portakalı fidanı vardır. Şunu da itiraf ediyorum, ben diğer insanlarla yaptığım konuşmalardan çok kendi kendimle konuşuyorum. Esas deliliğin ise insanın kendi kendisiyle konuşmaması olduğunu düşünüyorum. O yüzden her insanın kendi içinde hayali bir Minguinho'sunun olması gerek...
Ayrıca hadi kabul edin, büyüdükçe gerçek hayatı öğreniyoruz. Yalnızlaşıyoruz. Bilinçlendikçe Zeze'nin sahip olduğu masumiyeti kaybediyoruz. Zeze'nin yumuşak yüreği ise zamanla bu hayat içerisinde sertleşerek saflığını kaybediyor. Zaten bu büyüme aşamasının sancılarını da serinin 2.melek
Bu kitabın devam kitapları da var ama ben ikinci kitabı okurken sıkıldım ve yarıda bıraktım akıcı kitapları seviyorum akıcı kitap önerirsen sevinirim ✨
[Yalan Oyunu]
Kitap gerilim tarzında bir kitap değil onu söyliyeyim. Biraz akıcı yazılmıştı fakat konusu saçmaydı. cinayet kitabında ana karakter bebeğinden bahsediyor sürekli yok bebeğim uyandı yok bebeğimi emzirdim ,sürekli bunaltıcı bir şekilde bebekten bahsediyor. Abi bir olay var ortada kadın bebeğiyle gidiyor heryere (Bara bile bebeğiyle gidiyor) ben beğenmedim kitabı yani paranıza kıyıp almayın. Bir de yalancılığı basitleştirmeye çalışıyor gibi geldi
꒰ఎ mery ໒꒱ isimli okura yanıt verildi
melek
Ahahhaahah
Öncelikle kitabı okumuş olanlara baş sağlığı, henüz okumayı tamamlamamış olanlara sabırlıklar ve kitabı eline bile almamış olanlara ise bu yolda başarılar diliyorum.
Bir çoğunuzun bilmediği bir konu ile ilgili açıklama yapmak istiyorum; bu sizi şaşırtacak.
Bildiğiniz üzere Cardi B bir televizyon programında “What was the reason?!” diye bir çıkışta bulunmuştu. Bu çıkışı aslında Elise Kova’a yaptığını biliyor muydunuz? Peki Bahar Candan’ın “Ne diyosun sen ya?” misillemesinin sebebinin Elise Kova olduğunu biliyor muydunuz? İşte bu kitabı okuduğunuzda öğreneceksiniz.
Jax karakterine bayıldım. Geçen kitapta da iyiydi aslında ama bu sefer daha bir olayların içinde. Hem çok sevimli hem de çok gıcık bir tipleme olmuş. Ah Elecia o kadar özledim ki seni, gözüm hep seni aradı. Ve Vhalla o kadar güçlü ve etkileyiciydin ki. Baş kaldırışların, kendinden son derece emin oluşun, ne istediğini bilişin tam anlamıyla kusursuzdun. Aldrik bildiğimiz Aldrik çok fazla bir şey söylemek istemiyorum. Açıkçası Victor bir hayli şaşırtmacalı bir karaktermiş ben bunu fark edememişim biraz kırıldım.
Bu kitap bana göre serinin en hafif kitabı gibiydi ama değil gibiydi de biraz farklı. Olaylar ağırlıklı olarak Vhalla tarafından olduğu için sanırım.
!!!SPOILER!!!
Ne demek Baldair’i öldürmek??! Bu çocuk sana ne yaptı sayın Kova? Bu çocuk yemedi içmedi Vhalla ve Aldrik’i korumadı mı, hep destek olmadı mı neyin ölümü bu? Ölmesi gereken bolca karakter varken neden Baldair?
Öyle basit bir ölüm oldu ki sanki serinin başından beri bu anı bekler gibi. Elise Kova bence ölümleri çok hızlı geliştiriyor. Larel’in ölümü de çok hızlı gelişmişti. Yine de hiç değilse Larel Vhalla’ı korumak için kendini feda etmişti. Baldair’in ölümü ise çok basit bir şekilde oldu. Son 1 kitap kalmıştı oysaki ve ben sonuna kadar bu
Perihan İzmir isimli okura yanıt verildi
melek
Üzülme kız sonuçta bu bi kitap ama yazar gerçekten çok acımasız 😞