Hatice Akca
@Kitapobur_
Bir kitap gibi ömrümüz; başı sonuna denk değil ancak bağımsız da değil... Yazılanı yaşıyoruz, yaşadığımızı okuyoruz.
10 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Kitap vs Film
Kitabı bitirir bitirmez filmini izledim ve yeniden “iyiki kitaplar var” dedirtti. Film 1966 yılında seyirciye sunulmuş. O dönemin teknolojik sınırlarını açık bir şekilde görebilirken aynı zamanda Bradbury’nin hayal gücünün genişliğine de tanık oluyoruz. Yazmış olduğu yıllarda zikrettiği ileri düzeyde teknolojik icatlar yoktu. Ancak maalesef yazarın korkulu rüyasını günümüzde birebir tanık oluyoruz. Konuşurken yüzüne bakmayan insanlar, sokakta göğe kuşa ağaca bakanları garipsemeler, düşünmeyi zahmet bilenler.. ne yazık ki bu kitap bugünün habercisiydi ve “böyle devam ederse...”nin hazin sonucu... Hikayede kitapların yakıldığından bahsederken filmde birebir kitapların yakıldığını görmek paradoksal olduğunu da söylemeden geçemeyeceğim.
Bunun dışında hikaye güzel ve sürükleyiciydi..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Hayırsız” çocukEğitim
Küçük çocuklara yardım etmek isterken karşınızda bir öfke topu, saldırgan, hayırsız, nankörce :) tepkiler alıyorsanız bu kitabı okumalısınız. Zira “hayırsız” evladınızdan ziyade sizin eğitim almanız gerekecektir. Bir çocuğun gelişim sürecinden haberdar değilseniz verilen negatif tepkilerin kaynağını anlamakta zorluk çekmeniz gayet doğaldır. Ancak bilmelisiniz ki bir çocuk dünyaya geldiğinde beyni tam gelişmemiştir. Dolayısıyla bu görevi üstlenmek sizler yani anne babalar düşmektedir. Şimdi gelelim neden saldırgan tepkiler aldığımıza... Kitabın 290.sayfasını okurken bu satırları yazmayı kendime görev bildim. Çünkü çoğunlukla (esefle söylemem gerekir ki) anneler bu hatayı hep yaparlar. Neyi mi ? Çocuğunun yerine her işi yapmak :) ilk başta şefkatli anne modeli olarak gözüksede bu anne aslında çocuğunun gelişen beyni ve onunla birlikte gelişen becerilerini küçümseyerek aslında onun gelişmesine engel oluyordur... Evet yanlış duymadınız (okumadınız), engel oluyorlar. Böyle bir engel karşısında siz olsanız ne yaparsınız (çocuk aklınızla) ? Burada Celine Alvarez’e göre çocuk beyini/aklı kendini korumaya alarak, gelişimini sağlayabilmek ve tamamlayabilmek için, saldırganlığa başvurmaktadır. Demem o ki bırakın çocuklarınızı tecrübe edinsinler, hata yapsınlar, hatalarını düzeltsinler. Bu hayat ancak kendi tecrübelerimizden ibaret...