Kitap okuru
@Kitapokuru0
Bütün sevdiklerim beni karanlıkta unuttu.
Reklam
İstemeden varım, istemeden öleceğim. Olduğum şeyle olmadığım şey arasında, hayal ettiğim şeyle hayatın beni yaptığı şey arasında bir boşluğum,
Hissetmek ne büyük bir ağırlık! Hissetmek zorunda olmak ne büyük bir ağırlık!
Çünkü ev bazen dört duvarı ve bir çatısı olan tuğla yığınları değildi.
Ev bazen insanlardı.
Bir eve en yakın hissettiren, bazen, insanlardı.
Ve onunla 100 hayat yaşasak Yeniden doğup yeniden ölsek birlikte; Aldığı hiçbir nefesi Benim için vermezdi, bilirdim.
Reklam