Pozan
@Kitapozan
Şu anda okuduğu kitap
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
4. Maymun |3+/5|
Üç maymun motifini, metaforunu elbet duymuşsunuzdur. Görmemek, duymamak, konuşmamak durumlarını temsil eden maymunların dördüncüsünü biliyor musunuz? İşte bu kitap o dördüncü maymunun üzerine kuruyor hikayesini.
4. Maymun katili ismini benimsemiş bir seri katil var elimizde. Ailelerin kızlarını kaçırıp, ailesine hediye kutusu içinde önce bir kulağını, sonra gözlerini ve son olarak dilini gönderen bir katil, 4. Maymun katili. Ana karakterimiz ise yıllardır katilin peşinden koşmakta olan Porter.
Katilin konseptini beğendim ama kitabı beğendiğimi söyleyemeyeceğim. Bunun başlıca bir nedeni kitabın anlatmak istediği kısımlar. Kitap bize aynı anda birden fazla karakterin yolculuğunu anlatıyor. Hem Porter’ı okuyoruz hem de hikayede yeri önemli olan diğer bazı karakterleri. Bu noktada işte şunu diyebilirim ki bence kitabın en az yüzde yirmilik bir kısmına kitabın aslında ihtiyacı yok. Özellikle geçmişi okuduğumuz kısımları ve karakterlerden birine ait olan kısımlar, kitapta olmayabilirdi.
Yalnızca Porter karakterinin yaptığı soruşturmanın kitabın sürükleyici olması için yeterli olmayacağını düşünmüş sanırım yazar ki bu kısımları eklemiş. Bu söylediğim iki kısmın son kısımları hariç hikayeye yaptıkları bir katkı pek söz konusu değil. Kitabın sonundaki gizemi sizden uzaklaştırmak ve sizin merakınızı arttırmak haricinde pek işe yaramıyorlar. Diyebilirsiniz ki merakın artması daha iyi değil mi, doğru ama kitap bence o kadar uzatıyor ki ‘e hadi’ seviyesine geliyorsunuz.
Bu yüzden kitabı, bir soruşturmayı tüm açılardan uzun uzun okumak isteyen insanlara öneriyorum. Yalnızca katili kovalayan polisin tarafından değil başka açılardan da hikayeyi takip edip olayı olabilecek tüm perspektiflerden takip etmek isteyen insanlar için güzel bir polisiye 4. Maymun. Ana
Son Düşüş |4+/5|
Hakkında duyduğum olumlu yorumlara rağmen bende kendisine dair bir şüphe bırakmıştı Son Düşüş. Lakin okuduktan sonra bu şüphelerimin yersiz olduğunu anladım. Son Düşüş bence iyi sayılabilecek gerilim ve polisiye kitapları arasında. Tam polisiye denir mi bilmiyorum ama bir gizem ve de gerilim kitabı olduğunu söyleyebilirim.
Hikayemiz, yıllar önce kaybolmasıyla Amerika’nın bir numaralı gündem maddesi haline gelip bir fenomen olmuş olan Suzanne isimli bir kızın üzerinden şekilleniyor. Yıllar önce evden kaçmış olan ve yalnızca bir benzinlikteki güvenlik kamerasına yakalanmış onun haricinde hiçbir yerde izine rastlanmamış olan Suzanne yıllar boyunca ortalıkta gözükmemiş iken ana karakterimize Suzanne’ın peşinden gitmek için eski bir dostundan teklif geliyor ve ana karakterimizin de teklifi kabul etmesiyle hikayemiz şekilleniyor.
Karakterimizin bir hacker olması dolayısıyla birçok sekans boyunca karakterimizin bilgisayar başında yaptıklarını okuyoruz. Karakterin yaptıklarının ne kadarı mümkün ya da gerçektir bilmiyorum ama yazar karakterin hacker özelliğini ortaya çıkartmayı başarmış bence.
Bunların haricinde hikayeyi olay örgüsünü beğendiğimi söyleyebilirim. Sonu belki tahmin edilebilir gibi ama sona doğru giden yolculuktan keyif aldım. Yazarın ters köşe yapmak için başvurduğu yolları sevdim.
Yazım olarak ise yazar ana dilinde bazı kelime oyunlarına başvurmuş, çevirmenin kelime oyunlarını türkçeleştirmeye çalışmayıp, İngilizce halini sunup altına dipnot ile açıklamada bulunmasını sevdim böylelikle yazarın tam olarak ne demek istediğini anlayabiliyorsunuz.
Mesela Gibson ismindeki ‘son’ ekini, okunuşu aynı olan ve güneş anlamına gelen ‘Sun’ kelimesiyle aynı olduğu için karaktere Sun diye seslenilmesi gibi ufak kelime oyunları çevrilmemiş, dipnotlarla
Kıyamet Polisi |4/5|
“Yarın öleceğini bilsen ne yapardın?” sorusunu sorarak birçok muhabbet geçip gitmiştir ama bu türde sorularda pek sorulmayan bir soru vardır.
“Bütün dünya altı ay sonra öleceğini bilse ne yapardı?” Kıyamet Polisi bu soruyu temel alan bir polisiye hikayesi sunuyor bize ve ben konsepti oldukça beğendim. Dünyaya bir meteorun çarpacağını kesin olarak belirlenmesiyle insanlığın her şeyi bırakıp oturup ölmeyi beklediği depresif bir ortamda karakterimizin polislik yapma konusundaki ısrarını okuyoruz.
Dünyanın bu meteora karşı verdiği tepkileri yazarın iyi kurguladığını düşünüyorum. Zincir şubelerin kapanması ve birer korsan dükkana dönüşmesi, şirketlerin bilgisayar kullanmayı bırakması ve benzeri unsunlar hikayeye yapılmış güzel süslemelerdi.
Hikayemizin diğer polisiyelerin aksine dedektifliği yalayıp yutmuş bir karaktere değil dedektif olmaya özenen bir karakter olmasını, dolayısıyla hata yapmasını, hatasından ders almasını unsurlarını beğendim. Kitabın ortalarındayken devam kitaplarını okumam diye düşünüyordum ama kitabı bitirdikten sonra devam kitaplarını okuma kararı aldım.
Kitapta beğenmediğim kısımların büyük çoğunluğu kitabı Türk okurlarıyla buluşturan İthaki’den kaynaklanıyor aslında. Yazım yanlışları ya da ‘ha yazar galiba böyle yazdı ingilizcede’ diye düşündürten cümlelerle, kitabın editörlük konusunda pek iyi bir süreç geçirmediğini söyleyebilirim. Bu hikayeden aldığım zevki öldürmese de yayınladıkları her kitapta benzer durumlarla karşılamak yayınevine olan sevgimi sorgulamam konusunda düşündürtüyor beni.
Polisiye konusunda raflarca kitaplar bitirmiş insanların beğenebileceği kadar derin bir polisiyeye sahip olmasını dünyanın sonu konseptiyle kapatmasını beğendim. Doğaları itibariyle birbirine benzeyen ve ayrışmaları zor olan polisiye
