Pozan
@Kitapozan
Şu anda okuduğu kitap
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Şenlik Ateşi |3/5|
Ünlüler kitap yazdıklarında kafamda hep aynı soru oluşuyor. Acaba öncesinden ünlü olmasaydı yazdıkları o hikaye yine de yayınlanır mı? Eseri gerçekten iyi mi yoksa insanlar onun öncesindeki işlerini sevdiği için mi hikayeye kanaat notu ekliyor, gibi sorularım olur birçok zaman. Daha öncesinde birçok dizi/filmde rol almış bir oyuncu olan Krysten Ritter’ın kaleminden çıkan ilk roman Şenlik Ateşi’nde de aynı soruyu düşündüm.
Cevap verecek olursam, sanırım biraz torpil geçilmiş gibi.
Hikayemiz, doğup büyüdüğü ama büyüdüğü sırada ona sorunlu bir çocukluk hediye etmiş olan kasabadan uzaklaşmış ana karakterimizin, çevre avukatı sıfatıyla doğduğu kasabaya gelip kasabadaki bir fabrikayı araştırmasını anlatıyor. Hikayenin çevre kirliliği bakımından ele alınması güzeldi. Diğer yandan hikayenin karakterin geçmişine bağlanan ve ‘oyun’ denen olay etrafında dönen kısımları ise meh idi bence.
Büyük bir fabrikanın kasabayı beslemesi ve kasabalıların da kendilerine güzellikler yapan firma hakkında kötü bir şey dedirtmemesi; kasabanın kendisi ve çevre kirliliği davası benim kitaptan keyif aldığım kısımlardı. Hikayenin öteki tarafı olan ‘oyun’ tarafını bir gerilim/gizem kitabı için pek olağan buldum.
Yazının başında dediğim, kişinin önceki işlerinden hikayeye şans vermesi aslında bu kitap özelinde bizzat benim yaptığım bir şey oldu. Kitabın yazarı olan oyuncunun ekrandaki performansını beğendiğim için kitaba bir şans vermek istemiştim ama kitap hakkındaki fikrimin oyuncuya duyduğum sevgiden etkilenmesine müsaade etmedim.
Gerilim ve gizem türündeki ortalama bir eser olduğunu düşünüyorum. Benim için hikayeyi ortalama kılan şey sonuç kısmı. Sonucun yeterince iyi kotarılmadığını düşünüyorum.
Kitap okumakta sıkıntı yaşadığınız zamanlarda, benzerini daha önce gördüğünüz
Lokinin Müjdesi |4/5|
İskandinav mitolojisi ile pek alakam yoktur açıkçası. Benim İskandinav mitolojisi ile alakalı tek bağlantım Marvel çizgi romanlarında geçen Asgard ve Hanedanlığı ama onlar da kendilerine uyarladıkları için ne kadar mitoloji… tartışmalı. Ki zaten Marvel’ın da Asgard tarafını pek heyecanla okuyup izlediğim söylenemez.
Peki neden bu kitabı okudum? Çünkü İthaki’nın son zamanlarda yayınladığı mitoloji kitapları bir şekilde beni kendine çekmeyi başarıyor. Hem Loki karakterini pek takip etmiyor olmama rağmen hem de kitabın kullandığı anlatım tarzını pek beğenmiyor olmama rağmen kitabı eğlenerek okuduğumu itiraf etmeliyim. Kendimden bunu beklemiyordum açıkçası.
Kitap Loki’nin insan suretine kavuşumunu, Odin ile rastlaşmasını ve Asgard’a gelmesiyle beraber olan süreci Loki’nin ağzından aktarıyor diyebilirim. Asgard mitolojisini bilenler ve hakim olanlar kitabı sanırım pek beğenmemiş. Thor’un çekicinin yapılışı hariç olan hiçbir hikayeyi bilmediğim için bu kitabı, devamında ne olacağını bilmeden okuma şansıma sahip oldum ister istemez. Öteki türlü, İskandinav mitolojisine fazlasıyla aşina biri olsam kitaba karşı yaklaşımım ne olurdu, bilemiyorum.
Loki’nin tanınırlığı ve hayranlarının sayısı Marvel’ın filmleriyle son zamanlarda arttı dolayısıyla bu kitabın gördüğü ilginin bir kısmını buna yorabiliriz diye düşünüyorum. Bunun haricinde, kitaptaki Loki’nin farklı olması, yazarın Marvel’ın Loki’sini sevenler için karakterde değişikliğe gitmemiş olmasını takdir ettim. Yine de evet, sonradan baktığıma göre kitapta Loki karakteri üzerinde bazı irili ufaklı değişimler var ama dediğim gibi, ben orijinalini bilmediğim için sorun etmeden okudum.
Kitabın ufak ufak bölümlerle yazılmış olması ve bölümlerin birçoğunun ‘lokinin yaptığı komiklikler şakalar’ tadında
Kızların Suskunluğu |3,5/5|
Neden olduğunu bilmiyorum ama bir şekilde kendimi İthaki’nin yayınladığı mitoloji kitaplarını takip ederken buldum bir süre önce. Ben, Kirke ve Akhilleus’un Şarkısı kitaplarını arka arkaya okuduktan sonra böyle bir oluştu kafamda ve bugün de Kızların Suskunluğu okumuş olarak, İthaki’nin mitolojik kitap yayınlarını takip etmeyi sürdürüyorum.
Tarihin neredeyse her zaman eril bir dille yazıldığını kanıtlar nitelikte olan mitolojilerde kadınlara söz hakkı verilmemiş olması durumunu düzeltmeyi amaçlayan kitaplardan biri Kızların Suskunluğu. Truva savaşında Yunanlılara esir düşen Briseis ve diğer kadınların hikayesini anlattığını iddia ediyor kitabımız. Hikayeyi Briseis’in ağzından duysak da diğer kadınların hikayeleri yüzeysel olarak anlatılıp geçiliyor gibi düşünüyorum.
Kitabın en büyük başarısı, kahraman olarak atfedilen Yunanlılara dışarıdan bir gözle bakabilmek olmuş. Akhilleus ve Agamemnon gibi karakterlerin ve kamptaki askerleri onları yücelten ve onların kahramanlıklarını anlatmayı amaçlayan bir ağızdan değil de onlar tarafından kullanılan ve onlardan nefret eden bir karakterin ağzından duymak ilginçti, güzeldi. Benim kitap hakkında düşündüğüm şey yazarın bu kitabı yazarken kimleri hedef aldığı. Çünkü kitap bir noktadan sonra bize Akhilleus’un hikayesini anlatmaya başlıyor ve Briseis’ten koptuğumuz kısımlar görüyoruz. Sanki yazar Truva savaşını hiç okumamış ya da duymamış insanlara da hitap etmek istemiş gibi bir izlenime kapıldım.
Şahsen ben kitabı Briseis’in açısından okumak isterken, belki çok fazla değil ama bir kısmı, Akhilleus’un ağzından, bu kitabı okumaya niyetlenmiş birçok okurun öncesinde başka kitaplarla okuyup öğrendiği hikaye yeniden anlatılıyor. Erkeklerin, köleleri hakkında onlar odadayken bile onlar hakkında konuşması
