Artık bittiğini gördüğüm bir sevgiyi yaşatmak anlamsızdı. Bulutlanan bir aşktan hayat aramak, ağır bir hastanın kesinleşmiş akıbetinden ümit beklemek gibidir.
Evet ben, kara bahtlı bu başımı bu dertlere soktum
İnsanlara iyilik edeyim derken.
Bir gün bir rezene sapı içinde
Çaldım götürdüm insanlara ateşin tohumunu.
Bu tohum bütün sanatların anahtarı oldu,
Bütün yolları açtı insanlara.
Suçum bu işte tanrılara karşı,
Bu yüzden zincire vuruldum bu göklerin altında.