"Fakat Yüce Tanrım sabretmek yarattığın biz kulların için ne kadar da zor.Çünkü yanan yüreği canlı bedenimize sen koydun ve yeryüzündeki ömrümüzün ne kadar kısa olduğunun bilincinin ve korkusunun tohumlarını derinlerde bir yere sen yerleştirdin. Bizler biliyoruz Yüce Tanrım, ömrümüzün sonbaharı çok yakındadır, ilkbaharın yazıysa hiç uzun değildir ,Bu nedenle böyle bir sabırsızlık çalkalanır kanımızda, Bu nedenle büyük bir açlıkla uzanır elimiz sevdiğimizi almaya .Ve fâni şeylere bile hemen sevinmeye. Zaman geçtikçe yaşlanırken beklemeyi nasıl öğrenelim ?Bir gecede ölüm gelip giderken nasıl sabredelim? zaman sönmeyen ateşiyle peşimizdeyken nasıl yanmayalım ?ölüm arkamızdan koşarken nasıl acele etmeyelim? "