lavispsychology
@Kitapsever0411
54 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bebeklik çağlarında başlayan bireyselleşme süreci bazı anneler tarafından öylesine baltalanır ki evlenecek olan çocuklarının yatak odalarında kullanacakları mobilyalara bile anneleri karar verir. Pek çok kuramcı ve klinisyen sağlıklı bir şekilde geçirilemeyen ayrışma-bireyleşme sürecinin hayatın ilerleyen yıllarında ciddi ruhsal problemlere neden olduğunu vurgular. Psikoloji kitaplarında gelişim süreçleri anlatılırken anneye ait vurgunun fazla olması çoğumuzun dikkatini çeken bir durumdur. Tabii ki çocuğun ruhsal gelişiminde babanın da önemli bir rolü bulunmaktadır. Ancak çocuğun ilk bakım vereni anne olduğundan yaşamın ilk dönemlerine ait gelişimsel süreçler incelenirken anneye yapılan atıf daha fazladır. Burada anne ile kastedilenin biyolojik anne olmadığı, çocuğa ilk bakım verən olduğu unutulmamalıdır.
Reklam
Eğer organik bir neden veya travma yoksa çocuklardaki davranış bozukluklarının nedeni yüksek oranda anne-babadır. Ebeveynler hangi davranışlarının çocuklarının ruh sağlığını olumsuz etkilediğini genelde bilmezler. Dolayısıyla ebeveynin hatalı davranışı devam ettiği müddetçe çocuktaki problem devam edecektir. Bu yüzden çocuk terapilerinde ailenin de sürece dahil edilmesi önemlidir. Hatta böyle durumlarda en sağlıklı olan öncelikle ebeveynlerin terapiye alınmasıdır.Ancak bu, çoğu zaman mümkün değildir. Çünkü böyle bir teklif çocuklarındaki problemin tek nedeninin kendileri olduğu iması taşır.
Son yıllarda özellikle teknolojideki gelişmelere paralel olarak proje çocuk yetiştiren anne-babaların sayısı gittikçe artmaktadır. Aileler whatsapp gruplarında at yarışı skoru takip eder gibi çocuklarının notlarını karşılaştırmaktadırlar. Çeşitli sosyal medya hesaplarında çocuklarının başarılarını paylaşırlarken aslında kendi değersizlik duygularını çocukları üzerinden tamir ettiklerinin farkında bile değillerdir. Bunu yaparken çocuklarının da bir kişiliği olduğunu, dolayısıyla kendi tercihleri olabileceğini gözden kaçırmaktadırlar. Bir sınavdan 70 (iyi!) aldığı için başarısı düştü diye çocuğunu psikoloğa getiren ebeveynler, kendi ruhlarındaki değersizliği çocuklarına enjetke etmektedirler.
Uzmanlar gelecekte bu çocukların çok iyi eğitim almış, kariyer yapmış, birkaç yabancı dil bilen, ancak ağır ruhsal sorunlarla mücadele eden bireyler olarak karşılamıza çıkacaklarını tahmin etmektedirler ..
Psikoterapide neyin danışanı daha çok iyileştirdiğine dair yapılan araştırmalar halen devam etmektedir. Dinlenmek, anlaşılmak, farkındalık kazanmak, kullanılan teknikler gibi pek çok değişkenin değişim üzerindeki etkileri ortaya konmuştur. Kendi izlenimlerimden yola çıkarak bu konuya dair şunu söyleyebilirim: Bana göre psikoterapide değişime en çok katkı sağlayan şey, kişinin yaralarından dolayı canının çok yanmış olması ve artık bu acılara bir son vermeye yönelik yüksek motivasyonudur.
Psikoterapilerde değişimin diğer aile bireylerini huzursuz ettiği durumlardan biri de çocuk terapilerinde görülür. Ebeveynler çeşitli davranış problemleri nedeniyle çocuklarını terapiye getirirler. Seanslar ilerledikçe çocukta değişim başlar. Bazı anne-babalar bir süre sonra çocuğun terapisini maddiyat ve zaman gibi çeşitli bahanelerle keserler. Bazen de çocuk değiştikçe anne-baba arasında gerilim ve kavga başlar.
Reklam