Çocukları pek çok yolla şımartabilirsiniz ama onları koşulsuz sevgiyle şımartmak olanaklı değildir. Bir yazarın ifade ettiği gibi şımarık olarak tanımladığımız çocukların gerçek sorunu istediklerinden bol bol, gereksinim duyduklarından ise çok az elde etmeleridir. O halde gereksinim duyduklarına kuşku bulunmayan sevgiden vermeliyiz, hem de sınırsızca, çekinmeden ve bahanelere sığınmadan. Ruh halimiz veya koşullarımız ne olursa olsun onlara olabildiğince ilgi göstermeliyiz, onları sevdiğimizi ve birlikte olmaktan mutluluk duyduğumuzu bilmelerini sağlamalıyız. Bu tutum daha önce de değindiğim üzere sadaka verir gibi verilen övgüden bütünüyle farklıdır.
Teşekkür ederim. Öncelikle emoji kısmından sayıları seçiyorum, sonrasında da alt kısımda bulunan "+kitap" sekmesinden okumuş olduğum kitabı seçiyorum. Ve her yeni kitapta iletiyi düzenle diyerek ejlemeler yapıyorum.
Blaise Pascal der ki: "Hayatta hiçbir şey, işlevsizlik, tutkudan yoksunluk, yapılacak hiçbir şeyin olmaması kadar dayanılmaz değildir. Çünkü insan bu durumda hiçliğini, terk edilmişliğini, yetersizliğini, güçsüzlüğünü ve içindeki boşluğu hisseder:'
Kitabı okumaya hala davam ediyorum.Lakin yoğun duyğu yüklemesi yaşıyorum. Sanki yaptığım şeylerle kitapdan kaçmaya çalışıyorum. İçimde bir şeyler uyanıyor beni sıkıştırıyor. Nedenini bulamadım