Hayatın getirdikleri hepimizi farklı şekillerde etkiliyordu. Aynı tecrübe bazılarımızı canlandırırken bazılarımızı da içine kapanmaya itiyordu.
Kişiliklerimiz de bu işe dahildi üstelik. Aynı acılardan yola çıkarak bambaşka yerlere varıyorduk. Çocukken yaşadığımız bir hayal kırıklığı ileride bizi katil de yapabilirdi şair de.
O güne kadar, hayatımda tek bir beste yapmamıştım. Beste yapmak, sıfırdan bir şey yaratmaktı. Yaratmak, vücudun kimyasını bozan bir şeydi. Eknıek peşinde koşarken pek işine yaramazdı insanın.
Galiba insan kendi bencilliğiyle en çok bir mezarı ziyaret ettiğinde yüz yüze geliyor. Annem artık toprağın altında durduğu için üzülüyordum. Ama annemsiz olmak daha çok yakıyordu canımı.
galiba ayrılığın ikinci faslına geçiyordu.
Bu fasılda küçük bir çizik kanamaya usul usul devam edecekti. Söylenmemiş
sözlerle, verilmemiş cevaplarla, gerçekleşmemiş ihtimallerle beslenecekti.